ԿԵՆՍԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Նահապետ Քուչակը ծնվել է 14-րդ դարի վերջերին և մահացել  1592 թվականին: Նա  16-րդ դարի բանաստեղծ է: Իր հիշատակարանում Քուչակն ասում է, որ Վանա լճի շրջակայքում գտնվող Խառակոմիս գյուղում: Նրա մասին պահպանվել մի շարք ավանդություններ: Ըստ այդ ավանդություններից մեկի՝ Քուչակը իր բանաստեղծությունների զորությամբ կարողացել է բուժել թուրք սուլթանի տիկնոջը, որի համար սուլթանը կատարել է Քուչակի ցանկությունը. նա Կոստանդապոլսից մինչև Խառակոնիս կառուցում է յոթ կամուրջ, յոթ եկեղեցի և յոթ մզկիթ: Մյուս ավանդության համաձայն՝ 100-ամյա Քուչակը իր համագյուղացիներին կանչում է գյուղի եկեղեցու մոտ, ապա բարձրանում եկեղեցու կատարը, ասում, որ իրեն ցած է նետելու գմբեթից, որտեղ ընկնի, այնտեղ էլ իրեն թաղեն: Գյուղացիները կարծում են, թե Քուչակը կատակ է անում, բայց նա իրեն նետում է ու մեռնում: Գյուղացիները կատարում են նրա վերջին ցանկաությունը.թաղում են նրան եկեղեցու պատի տակ: Նահապետ Քուչակը գրել է բանաստեղծություններ, որոնք  կոչվում են հայրեններ: Հայերենը չորս տողանի բանաստեղծություն է, որի յուրաքաչյուր տողը կազմված է 15 վանկից: Դրանք առանձնանում են 7-8 բաժանումով:

Картинки по запросу նահապետ քուչակ

Էրնեկ ես անո´ր կու տամ,
որ առեր իւր եարն է փախեր,
Ոնց որ ըզկամուրջն անցեր,
ջուրն ելեր, զկամուրջն է տարեր.
Ձընիկ — եղեմնիկ եկեր,
զոտվընուն հետքն է կորուսեր.
Առեր, ի պաղչան մըտեր,
ցորեկով զդընչիկն է պագեր: