Դեպի ամանորյա Էջմիածին

Մենք դեկտեմբերի 20-ին ուղևորվեցինք Էջմիածին և քանի որ ես ապրում եմ Էջմիածնում ընկերներիս միացա հենց այնտեղ։ Սկզբում գնացինք Մանուկ Աբեղյանի որդու՝ Մհեր Աբեղյանի թանգարան։ Տեսանք նրա կիսանդրին, նկարած նկարները այսպես ասած գործունեությունը։

Հետո ման եկեցեղիների բակերովէ Մայր Աթոռ, Գայանե։ Շաա՜տ լուսանկարվեցինք, իսկ երբ արդեն քաղցած էին գնացին նախաճաշելու։ Գնացինք, մի շարք նկարվեցինք, իսկ հետո ճանապարհվեցինք դեպի տուն։

Էջմիածին(Վաղարշապատ), Մաչանյանների թանգարան

Վաղարշապատ (առավել հայտնի է Էջմիածին անվանումով), քաղաք ՀայաստանիԱրմավիրի մարզում։ Հայաստանի քաղաքներից մեծությամբ չորրորդն է։ Վաղարշապատում կա 5 եկեղեցի, որոնցից մեկը՝ Էջմիածնի Մայր Տաճարը, Հայաստանի գլխավոր եկեղեցին է և գտնվում է Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի համալիրի մեջ, որը Հայ Առաքելական Եկեղեցու հոգևոր և վարչական կենտրոնն է։

Վաղարշապատն ունի գլխավոր ճանապարհ դեպի մայրաքաղաք Երևան։ Միացված է Երևանին գյուղերով։ Վաղարշապատից դեպի Երևան մայրուղին 15-16 կմ է։

Վաղարշապատի քաղաքապետը Դիանա Գասպարյանն է: [2]։

Հոգևոր մայրաքաղաք

Հայաստանում քրիստոնեության պաշտոնական կրոն ճանաչվելուց հետո Վաղարշապատի դերը երկրի կյանքում առավել ևս մեծանում է, այն միաժամանակ դառնում է նաև հայոց հոգևոր կենտրոն։ Միջնաբերդում կառուցվում է Մայր տաճարը, իսկ Հոիփսիմյան կույսերի նահատակման վայրերում՝ նրանց նվիրված մատուռները։ 5-րդ դարի կեսերին՝ Մայր աթոոը Դվին փոխադրելուց հետո, փաստորեն մինչև 7-րդ դարը Վաղարշապատր կորցնում է իր երբեմնի նշանակաթյանը։ 7-րդ դարում պարսկա-բյուզանդական հակամարտությունների ոլորտում գտնվող Հայաստանում՝ ինքնավարության առկայության տասնամյակներին պայմաններ են ստեղծվում քաղաքի տնտեսության և մշակույթի վերելքի համար, քաղաքային կյանքը Վաղարշապատում կրկին աշխուժանում է 4-րդ դարում հիմնված մատուռների փոխարեն մեկը մյուսի ետևից կառուցվում են Հռիփսիմեի (618 թ.) ու Գայանեի (680 թ.) եկեղեցիները, վերանորոգվում է Մայր տաճարը։ Վաղարշապատից Արտաշատ տանող ճանապարհի մոտ կառուցվում են Զվարթնոց տաճարը (641-661) ու նրան կից կաթողիկոսական նստոցը։ 15-րդ դարում Վաղարշապատում վերահաստատվում է կաթողիկոսարանը։ 13-15-րդ դարերից Վաղարշապատը դարձավ հայոց հոգևոր կենտրոնը, իսկ տաճարը՝ անկախ կաթողիկոսական աթոռանիստի տեղափոխություններից, պահպանեց մայր տաճարի առաջնային նշանակությունը։ 1828 թվականին Էջմիածինը Արևելյան Հայաստանի կազմում վերջնականապես միացվում է Ռուսաստանին։ Ռուսական կառավարությունը, նախկին իշխանությունների նման, նույնպես ճանաչում են միաբանության իրավունքներն Էջմիածնի վրա։ Չնայած 19-րդ դարի կեսից Էջմիածինը դառնում է Երևանի նահանգի Էջմիածնի վիճակի կենտրոնը, այնուամենայնիվ, բուն քաղաքը կառավարում էին կաթողիկոսարանն ու միաբանությունը՝ սինոդի հետ մեկտեղ։ Խորհրդային իշխանության առաջին օրերից Էջմիածինը դադարում է վանքապատկան լինելուց և դառնում Վաղարշապատի գավառի կենտրոնը։ Այժմ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածին Մայր Տաճարը Ամենայն Հայոց կաթողիկոսների նստավայրն է[7]։

Հետաքրքիր նյութ՝ Կռիվ տված խաղողն ու «կոտոշավոր» գինին 

Սուրբ Ծննդյան հեքիաթ

images

Ինչպես մի հայտնի հին ավանդազրույց է պատմում, մի ժամանակ Լիբանանի հիասքանչ անտառներում երեք մայրիներ ծնվեցին: Մայրիները, ինչպես բոլորին հայտնի է, աճում են շատ-շատ դանդաղ, այնպես որ մեր երեք ծառերը ամբողջ դարեր անցկացրին կյանքի և մահվան, բնության և մարդկության շուրջ մտորումներում:

Նրանք տեսել էին, թե ինչպես Լիբանանի հողին ոտք դրեցին Սողոմոն թագավորի պատգամաբերները և ինչպես հետո, ասորեստանցիների դեմ ճակատամարտերում, արյամբ ողողվեց այդ հողը: Նրանք երես առ երես տեսել էին ոխերիմ թշնամիներ Հեզաբելին և Եղիա մարգարեին: Նրանց ժամանակ էր հորինվել այբուբենը. նրանք զմայլվում էին` տեսնելով, թե ինչպես էին իրենց կողքով անցնում գունագեղ կտորեղենով բարձած քարավանները:

Եվ գեղեցիկ մի օր մայրիները որոշեցին խոսել ապագայի մասին:

— Այն ամենից հետո, ինչ ինձ վիճակվեց տեսնել, — ասաց առաջինը, ես կուզեի գահ դառնալ, որի վրա բազմեր աշխարհի ամենահզոր թագավորը:

— Իսկ ես կուզեի այնպիսի բանի մի մասը դառնալ, որը հավերժ Չարը Բարու վերափոխեր,- ասաց երկրորդը:

— Իսկ ինչ մնում է ինձ, — ասաց երրորդը, ապա կուզեի, որ մարդիկ` ինձ նայելով` ամեն անգամ Աստծուն հիշեին:

Անցան տարիներ ու տարիներ, և ահա անտառում վերջապես փայտահատներ հայտնվեցին: Նրանք կտրեցին մայրիները և սղոցեցին դրանք:

Մայրիներից յուրաքանչյուրն իր նվիրական իղձն ուներ, բայց իրականությունը երբեք չի հարցնում, թե ով ինչ է երազում: Առաջին մայրին գոմ դարձավ, իսկ նրա բնափայտի մնացորդներից մսուր սարքեցին: Երկրորդ ծառից գեղջկական կոպիտ մի սեղան պատրաստեցին, որը հետո մի կահույքավաճառի ծախեցին:

Երրորդ ծառի գերանները ծախել չհաջողվեց: Դրանք սղոցով տախտակների բաժանեցին և պահեցին մեծ քաղաքի պահեստներից մեկում:

Դառնագին տրտնջացին երեք մայրիները. «Մեր բնափայտն ախր այնքան լավն էր: Ոչ մեկը, սակայն, արժանի ձևով չօգտագործեց»:

Ժամանակն անցավ, և մի աստղալից գիշեր ամուսնական մի զույգ, որ օթևան չուներ, որոշեց գիշերել այն գոմում, որ կառուցվել էր առաջին մայրու բնափայտից: Կնոջ ծննդաբերելու օրերն էին: Այդ գիշեր նա որդի ծնեց և նրան տեղավորեց մսուրի մեջ` փափուկ ծղոտի վրա:

Եվ հենց այդ պահին առաջին մայրին հասկացավ, որ իր երազանքը կատարվեց. նա նեցուկ եղավ Երկրի Մեծագույն Թագավորին:

Տարիներ անց մի գեղջկական համեստ տան մեջ մարդիկ նստել էին այն սեղանի շուրջ, որը պատրաստված էր երկրորդ մայրու բնափայտից: Նախքան ընթրիքը սկսելը, նրանցից մեկը սեղանին դրված հացի ու գինու վրա մի քանի խոսք ասաց:

Եվ այդտեղ երկրորդ մայրին հասկացավ, որ հենց այդ պահին ինքը նեցուկ եղավ ոչ միայն գինու սափորին ու հացի պնակին, այլև Մարդու և Աստծու միջև միությանը:

Հաջորդ օրը երրորդ ծառի երկու տախտակներից խաչ սարքեցին: Մի քանի ժամ անց վերքերի մեջ կորած մի մարդու բերեցին և մեխերով խաչին գամեցին: Երրորդ մայրին սոսկաց իր բախտից և սկսեց անիծել իր դաժան ճակատագիրը:

Բայց երեք օր էլ չէր անցել, երբ նա հասկացավ իր համար նախանշված բախտը. խաչից կախված մարդը դարձավ Աշխարհի Լուսատուն: Խաչը, որ պատրաստված էր այդ մայրու բնափայտից, խոշտանգման գործիքից վերափոխվեց հաղթության խորհրդանիշի:

Այսպես կատարվեց երեք լիբանանյան մայրիների ճակատագիրը. և ինչպես դա միշտ լինում է երազանքների հետ, նրանց երազանքները կատարվեցին, բայց բոլորովին այլ ձևով, քան իրենք էին պատկերացնում:

Երազանքների աշխատանք

Երբ ասում եմ երազանքների աշխատանք իմ մտքում պտտվում են շատ աշխատանքներ, որը ես կցանկանայի աշխատել։ Մի փոքր տարօրինակ կհնչի, սակայն ես ցանկանում եմ լինել BMW մակնիշի ավտոմեքենայի դիզայներ։ Կցանկանայի ստեղծել բազմատեսակ ավտոմեքենաներ։ Օրինակ՝ կցանկանայի 1 օր աշխատել, որպես մետրոյի վարորդ(ուհի)։ Ու ամենամեծ ցանկություն ունեցող աշխատանքը դա շոկոլադի գործարանում աշխատելն է, քանի որ ես շաա՜տ սիրում եմ քաղցր։ Այսքանով սահմանափակեմ երազանքներիս աշխատանքը։

Առաջադրանք

Իննսունինը, երրորդ, չորրորդ, հիսունյոթ, հարյուր քառասունինը, երկու հազար հարյուր քառասունինը, երկու հազար չորս հարյուր երեսունվեց

Գտնել հոմանիշները

Գաղափար, տրեխ, տանիք, ծիծաղ, դիպված, խինդ, կտուր, սալաքար, սադափ, ոտնաման, պատմուճան, պատահար, սալիկ, պարեգոտ

Խինդ֊ծիծաղ

Տանիք֊կտուր

Տրեխ֊ոտնաման

Պարեգոտ֊պատմուճան

Սալաքար֊սալիկ

Պատահար֊դիպված

Պաուլո Կոելիո. Սբ. Ծննդյան հեքիաթ սրինգ նվագող աղջկա մասին

Կար մի աղջիկ: Ամբողջ օրը նա սրինգ էր նվագում: Երբեմն այնքան արտասովոր էր լինում նրա նվագը, որ անցորդները կանգնում ու լսում էին: Աղջիկը նվագում էր երկնքի մաքրության, օվկիանոսի խորության, անտառի թարմության, մարդկանց և նրանց ցանկությունների, նրանց զգացմունքների ուժգնության և անկայունության մասին: Մի խոսքով` այն մասին, թե ինչպես էր ինքը պատկերացնում կյանքը: Սակայն մի օր մարդիկ սկսեցին պատմել նրան այն մասին, որ կյանքում ամեն ինչ բոլորովին էլ այնպես չէ, ինչպես ինքն է պատկերացնում: Եվ հենց որ նա հավատաց մարդկանց, սրինգը դադարեց նվագել:

— Ինչո՞ւ չես ուզում նվագել, սրինգ, — հարցրեց տրտմած աղջիկը:
— Ոչ թե ես չեմ ուզում նվագել, դու այլևս չես լսում ինձ, — տխուր պատասխանեց սրինգը և լռեց:
Աղջիկը նստեց աթոռին և լաց եղավ: Ինչպե՞ս ապրել առանց սրինգի, չէ՞ որ դա միակ բանն էր, որ ինքը կարող էր անել:
— Մի տխրիր, — ասաց սրինգը, — դու դեռ լսո՞ւմ ես ինձ:
— Այո, — ասաց աղջիկը` ափով սրբելով արցունքները:
— Դե ուրեմն, կենտրոնացիր: Այս Սբ. Ծննդյան տոնին քո առջև կբացվի երկու աշխարհ. Աշխարհ` ուրիշ մարդկանց աչքերով և աշխարհ` քո աչքերով: Սակայն ապագա կյանքի համար դու պետք է ընտրես դրանցից մեկը: Եթե դու նախընտրես աշխարհն ուրիշ մարդկանց աչքերով, կդառնաս ունկնդիր, և քո կյանքի աղբյուրը միշտ կենտրոնացած կլինի ուրիշների կարծիքների վրա: Իսկ եթե նախընտրես աշխարհը քո աչքերով, ապա հնարավոր է, որ կրկին լսես ինքդ քեզ և կրկին նվագես: Սակայն ստիպված կլինես այլևս ոչ ոքի չլսել և անգամ` չսխալվել:
— Օ, որքան լուրջ է այդ ամենը, — ասաց աղջիկը և արագ վեր կացավ աթոռից:
Մի քանի օր անց եկավ Սբ. Ծննդյան տոնը: Տնեցիները հավաքվեցին հյուրասենյակում, սկսեցին քննարկել ինչ-որ բաներ, կատակել, վիճել: Սակայն աղջիկը նրանց չէր լսում: Նա խորհում էր, թե երկու աշխարհներից ո՞րն ընտրել: Եվ հանկարծ սեղանի շուրջ հավաքվածներից մեկը բարձրաձայն ասաց. «Ես չեմ կարող գրել այնպիսի պիեսներ, ինչպիսիք գրել է Շեքսպիրը: Սակայն իմ առավելությունն այն է, որ ես կարող եմ գրել իմ պիեսները»: Մեծահասակները ծիծաղեցին, իսկ աղջիկը պապանձվեց, որովհետև հասկացավ, որ յուրաքանչյուր մարդու առավելությունն այն է, որ միայն ինքն է այդպիսին: Եվ ինչ-որ վառ և արտասովոր բան ստեղծելու համար բոլորովին էլ պետք չէ լսել այլ մարդկանց, որովհետև յուրաքանչյուր մարդ ինքնին հրաշք է, և այդ հրաշքը թաքնված է հենց իր մեջ: Պարզապես շատերը ժամանակավորապես մոռացել են այդ մասին, և ահա` չգիտեն ինչ անել` ուրիշների խորհուրդներին հետևելուց բացի: Աղջիկը դուրս վազեց սենյակից, վերցրեց սրինգը, վերադարձավ հյուրասենյակ և բարձրացավ աթոռին:
— Ուշադրություն եմ խնդրում: Հիմա ես ձեզ համար կնվագեմ:
Մեծահասակները ժպտացին, ծափահարեցին: Ահա թե ինչ արտասովորն է իրենց դուստրը: Ինչ ինքնավստահորեն է պահանջում ուշադրություն իր հանդեպ, անգամ աթոռի վրա բարձրացավ: Իսկ երբ աղջիկը սկսեց նվագել, մեծահասակները լռեցին: Նրանց մտքով էլ չէր անցնում, որ այդ Սբ. Ծննդյան տոնին իրենց տանը տեղի էին ունենում իրական հրաշքներ: Հրաշքներ` իրենց աղջկա աչքերով:

Exercise

Make the sentences interrogative and negative

1. Do you Know the answer?

2.Does he trie hard?

3.Does he love her?

4.Do the children like sweets?

5.Does she carrie her sleeping bag?

6.Does he trust you?

7.Does she play chess very well?

8.Do they work at night?

9.Do their dog bark at night?

10. Does she dog bark at night?

11.Did she sell her car?

12.Do the boys ran home?

13.Did he forgive her?

15.Did she find her watch

14.Did he lose his wallet?

9-13 декабря

Как встречают Новый год в Армении

Пир во всем мире: что готовят к Новому году в разных странах

1. Ответьте, сколько? Запишите ответ:   

(1) Один чайник, (1)Одно море, (1)Один стул, (1)Одна сестра, (1)Одна лампа, (1)Один журнал, (1)Одно кресло, (1)Одно фото, (1) Одна школа, (1)Один врач, (1)Одна мама, (1)Один папа, (1)Одна бабушка, (1)Один дедушка.

2.Ваша реплика:

Привет!     -Здравствуйте!  —Здравствуй! -До свидания! -Пока!

Здравствуйте!    Привет!  —Здравствуй!  Пока!   До свидания!

-Здравствуй, это ты?        -Как дела?       -Как дела?

-Привет, да это я.                -Нормально. А у тебя?          -Отлично!

-Можно?  -Можно?  -Извините!

-Да,конечно.   -Нет.  -да конечно.

3.

Пишите существительные во множественном числе:

Аптеки, салаты ножи, стулья, врачи, шкафы, телефоны, лекции, моря, буквы, города, библиотеки, платья, журналы, здании, бабушки, друзья, братья кресла, человек люди, цифры, рестораны, ребёнок дети, деревья.

4.Поставьте существительные во множественное число:Единственное числоМножественное числоЭто шкаф.Это дом.

Это парк.

Это гараж.

Это банк.

Это театр.

Это телефон.

Это аудитория.

Это книга и журнал.

Это ребёнок.

Это офис.

Это слово.

Это брат.

Это ваза.

Это тётя.

Это окно.

Это поликлиника.

Это сестра.Это шкафы.Это дома.

Это парки.

Это гаражи.

Это банки.

Это театры.

Это телефоны.

Это  аудитории.

Это книги и журналы.

Это дети.

Это офисы.

Это слова.

Это братья.

Это вазы.

Это тёти.

Это окна.

Это поликлиники.

Это сестры.

 5.Ответьте на вопросы. Запишите ответы:

  1. Что она делает, играет? Нет, она не играет.
  2. Что они делают, работают? Нет, они не играют.
  3. Что вы делаете, слушаете? Нет, я не слушаю.
  4. Что ты делаешь, отдыхаешь? Нет, я не отдыхаю.
  5. Что мы делаем, читаем? Нет, мы не читаем.
  6. Что он делает, пишет? Нет, он не пишет.
  7. Что они делают, считают? Нет, они не считают.
  8. Они умеют? Нет, они не умеют.

6.Ответьте на вопросы. Запишите ответы:

-Ты не знаешь, концерт вечером?          -Кто знает, когда экскурсия?

-Нет, я не знаю.                                            — Я знаю, 10 мая.

— Здесь холодно в марте?                          -Кто тут работает?

— Нет, здесь в марте тепло.                        — Я, что случилось?

-Можно?                                                   -Это Ирина? Кто она, врач?

-Нет!                                                — Да, нет она не врач.

-Где аудитории?                                     -Это студенты?

-Я не знаю .                             -Нет, они школьники .

-Тут врачи и кабинеты. Что тут?        -Сейчас урок или перемена?

-Здесь больные .                                       -Сейчас урок.

Ты не знаешь, чьи это родители?             -А чьи это папа и мама?

-Нет, я не знаю .                                       — Это мама и папа Айка.

-Чья это библиотека?                                 -Где наша аудитория?

— Это библиотека  колледжа.                -Пропала .

-Кто здесь?                                                  -А когда урок, сейчас?

— Здесь математичка .                         -Нет, через 10 минут.

-Кто знает, где аптека?                               -Кто знает, где буфет?

-Аптека подальше от школы .          — Буфет в первом этаже .

-Там экономисты, компьютеры,              -Здесь аудитории и рояли.

программисты. Что там?                             Это консерватория?

— Там раздел программировании .      — Да, это консерватория.

-Ты сейчас работаешь или                     -Здесь дети, учителя, классы.

отдыхаешь?                                                  Что здесь?

-Я сейчас отдыхаю.                                   — Здесь школа.