Առաջադրանք

Սոցիալական դեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանիցJump to navigationJump to search

Սոցիալական դեր, սոցիալական որևէ համակարգի շրջանակներում միևնույն դիրքը գրավող մարդկանց վարքագծի կայուն ձև։ Սոցիալական դեր արտահայտում է մարդկանց վարքագծի սոցիալ-տիպական կողմերը։ Միևնույն անձնավորությունը կատարում է տարբեր դերեր՝ ղեկավար, ենթակա, ծնող, այցելու, ընկեր և այլն։ Սոցիալական դերի կատարման հաջողությունը մեծապես պայմանավորված է անձնավորության սոցիալական ստատուսով և սոցիալական դեր սոցիալական վարկով։ Անձնավորության ձգտումը՝ բարձրացնել իր սոցիալական ստատուսը, սերտորեն առնչված է սոցիալական դերի կատարման որակի հետ այդ ձգտումը շատերի համար վարքի հզոր դրդապատճառ է։ Դերերի կատարումը մեծ ազդեցություն ունի անձնավորության ձևավորման վրա սոցիալականացումը ընթանում է ամենից առաջ դերերի կատարման միջոցով։ Սոցիալական դեր կատարողից խմբի սպասումները որոշ սահմաններում տարբերվում են կոնկրետ անձնավորության դերային վարքագծից, որը դերերի և անձնավորության «Ես»-ի փոխազդեցության արդյունք է։ Այս էական հանգամանքը ըստ արժանվույն հաշվի չի առնում բուրժուական սոցիոլոգիայում տարածված «դերերի տեսությունը», որը ռոբոտանման է ներկայացնում անձնավորության դերային վարքը։ Մինչդեռ, թեև անձնավորությունն, իրոք, դրսևորվում է իր կատարած դերերում, սակայն նրա էությունը չի հանգում դրանց, նա որոշակիորեն վերաբերվում է իր կատարած դերերին, ներայնացնում, իմաստավորում դրանք։ Անձնավորության կատարած տարբեր սոցիալական դերերի, ինչպես նաև նրա և սոցիալական դերի միջև ծագող բախումները անձնավորությունը կարող է գիտակցել կամ չգիտակցել, դրա հետ հաշտվել կամ ոչ։ Բախում կարող է առաջանալ նաև տարբեր անձնավորությունների կողմից միևնույն սոցիալական դերի բովանդակության տարբեր մեկնաբանումների հետևանքով։

Աղբյուրը՝ wikipedia

Գենդեր և գենդերային ինքնություն

gender

Գենդեր տերմինը առաջին անգամ սեռականության ոլորտում գործածել է հոգեբան Ռոբերտ Ստոլերն իր «Սեռ և գենդեր» անունով աշխատությունում (Ստոլլեր 1968): «Գենդեր» բառի գործածման իմաստը «տղամարդկայնության»և «կանացիության» սոցիոմշակութային իմաստները կենսաբանականից առանձնացնելն էր:

Գենդերը մարդկանց առնականության և կանացիության ներքին ընկալումն է և փորձը, նաև հասարակական կառուցվածքը, որտեղ սահմանվում են որոշակի վարքագծեր տղամարդկանց և կանանց դերերի համար` կախված պատմությունից, հասարակություններից, մշակույթներից և դասակարգերից: Գենդերը կապված է հասարակության ակնկալիքների հետ և լոկ կենսաբանական հարց չէ:

Գենդերն, այլ խոսքերով, «հասարակական կամ սոցիալական սեռն է», որն ավելին է, քան կենսաբանական սեռը: Շատ մշակույթներում հասարակության սպասումները հետևյալն են` իգական սեռի անհատները պետք է իրենց գենդերով աղջիկ, հետագայում էլ կին լինեն, իսկ արական սեռի անհատները` տղա, հետո էլ` տղամարդ: Եթե կենսաբանական սեռն այն է, ինչով ծնվում ենք, ապա գենդերն այն է, ինչը ձեռք ենք բերում տվյալ մշակույթում` ելնելով սեփական կենսաբանական սեռից, սեռային ինքնությունից, նաև տվյալ մշակույթի վերաբերմունքից, կարծրատիպերից ու պահանջներից: Այսպիսով, գենդերը պարունակում է ֆիզիոլոգիական, հոգեբանական, սոցիալական և մշակութային բաղկացուցիչներ:

Ի գիտություն.Գենդերը սահմանվում է մշակույթով: Որոշ մշակույթներում տղամարդուց ակնկալվում է, որ նա պետք է լինի զուսպ, ոչ շատախոս, լուրջ, ոչ թեթևաբարո, իսկ այլ մշակույթներում տղամարդուց ակնկալվում է, որ նա, ընդհակառակը, պետք է լինի կրքոտ, վառ արտահայտի իր զգացմունքներն ու հույզերը, խոսելիս շատ ժեստեր գործածի և այլն: Նույնը և կանանց նկատմամբ: Եթե որոշ մշակույթներում առաքինություն է համարվում կնոջ` մինչև ամուսնությունը կույս լինելը, և խիստ պահպանողականները չեն ամուսնանում կուսազրկվածների հետ, ապա այլ մշակույթներում կնոջ և տղամարդու իրավունքները հավասար են, կանանց վերարտադրողական և սեռական իրավունքները ևս պաշտպանվում են, կինն ու տղամարդը կարող են մինչամուսնական հարաբերություններ ունենալ (այդ թվում` սեռական համատեղ կյանք) և միայն դրանից հետո որոշել` ամուսնանում են, թե ոչ: Ուստի, կնոջ և տղամարդու գենդերները համընհանուր չեն, դրանք դիտարկվում են յուրաքանչյուր մշակույթի համատեքստում:

Գենդերային ինքնությունը այն է, ինչը դու ունես քո գլխում հասարակության մեջ քո դերի մասին` կին, տղամարդ կամ այլ գենդեր:

Գենդերային ինքնությունն անհատի կողմից իր իսկ գենդերի ընկալումն է և անհատական փորձը, որը կարող է համապատասխանել կամ չհամապատասխանել ծննդյան ժամանակ տրված սեռին: Այն սոցիալական ինքնության կատեգորիա է և վերաբերում է անհատի նույնականացմանը որպես տղամարդ, կին կամ այլ գենդեր:

Աղբյուրը՝ pinkarmenia

Պահանջմունք (հոգեբանություն)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանիցJump to navigationJump to search

Պահանջմունք, նորմալ կենսագործունեության և հոգեկան ակտիվության համար անհրաժեշտ որևէ երևույթի, արժեքի կարիքը։ Յուրաքանչյուր կենդանի օրգանիզմի, այդ թվում նաև մարդու հոգեկան ակտիվության հիմքում ընկած է պահանջմունքները։ Պահանջմունքներն այն ամենի ամբողջությունն են, ինչի կարիքն ունի կենդանի օրգանիզմը իր կենսագործունեությունը պահպանելու, գոյատևելու, հարմարվելու և զարգանալու համար։ Պահանջմունքն, առաջ գալով, մարդուն մղում է ակտիվության կամ նույնիսկ նպատակասլաց գործունեության, որի նպատակը այդ պահանջմունքը բավարարելու համար անհրաժեշտ հատկություններ ունեցող օբյեկտներ ձեռք բերելն է։ Պահանջմունքի բավարարումն անհրաժեշտ է օրգանիզմի և անձի պահպանման ու զարգացման համար։ Մարդիկ զարգացման գործընթացում հաճախ ձեռք են բերում նաև վնասակար պահանջմունքներ (օրինակ, ծխելու կամ սպիրտային խմիչքներ օգտագործելու պահանջմունք)։

Պահանջմունքները ընկած են մարդու հոգեկան ակտիվության հիմքում։ Մարդը ակտիվ է այնքանով, որքանով նա ունի պահանջմունքներ, որոնք անհրաժեշտ էբավարարել։ Սեփական պահանջմունքների գիտակցումը կապված է անձի ընդհանուր զարգացման, նրա գիտակցության, ինքնգիտակցության, խոսքի, մտածողության ձևավորման հետ։ Պահանջմունքների գիտակցումը կատարվում է աստիճանաբար, անձի զարգացման հետ զուգընթաց։

Պահանջմունքի մի մասը ֆիլոգենետիկական, իսկ մյուսները՝ օնտոգենետիկական ծագում ունեն։ Պահանջմունքի կոնկրետ իրադրական դրսևորումը դրդապատճառն է։«Ոչ ոք չի կարող որևէ գործ կատարել` չանելով դա նաև հանուն իր պահանջմունքներից մեկի բավարարման» (Կ. Մարքս)։ Պահանջմունքը, ծագելով մարդու մեջ, ծնում է նաև իր բավարարումն ապահովող միտում։ Մարդու պահանջմունքների յուրահատկություններից կենդանիների պահանջմունքներից ունեցած էական տարբերություններից մեկն այն է, որ դրանք կարող են բավարարվել ոչ թե կանխորոշված միակ հնարավո րառարկայի կամ խիստ որոշակի գործունեության օգնությամբ, այլ ճկուն են, փոփոխունակ։ Հասարակական կյանքը մարդուն թույլ է տալիս ստեղծել մշակութային բազմազան արժեքներ, այդ թվում նաև պահանջմունքների բավարարման ամենատարբեր միջոցներ ու եղանակներ։

Պահանջմունքների տեսակները

Հոգեբանության մեջ գոյություն ունեն պահանջմունքների դասակարգման տարբեր չափանիշներ։

  • Ըստ ծագման առանձնացնում են բնական և մշակութային պահանջմունքներ։
    • Բնական անվանում են այն պահանջմունքները, որոնք նրան տրված են ի ծնե։ Դրանք հատուկ են, բնական մարդ տեսակի բոլոր անհատներին։ Բնածին պահանջմունքների բավարարումն անհրաժեշտ է օրգանիզմի նորմալ կենսսագործունեության պահպանման համար։
    • Մշակութային կոչվում են առաջացումն ու բավարարումը պայմանավորված է մարդկային մշակույթի, քաղաքակրթության զարգացմամբ։ Այս պահանջմունքները բնածին չեն և ծագում ու ձևավորվում են անձի օնտոգենետիկ զարգացման և սոցիալականացման ընթացքում։ Մշակութային պահանջմունքներն ունեն սոցիալ-պատմական բնույթ։ Տարբեր սոցիալական պայմաններում ապրող մարդիկ ձեռք են բերում տարբեր մշակութային պահանջմունքներ։
  • Ըստ պահանջմունքների բավարարող առարկաների տարբերում են մարդկային պահանջմունքների երկու տեսակ՝ նյութական և հոգևոր։
    • Նյութական պահանջմունքները բավարարվում են նյութական առարկաների օգնությամբ, որոնք կարող են պատրաստ վիճակում տրված լինել բնության մեջ կամ ստեղծվել մարդկային գործունեության շնորհիվ։
    • Հոգևոր պահանջմունքները բավարարվում են հոգևոր մշակույթի արժեքների օգնությամբ։ Հոգևոր պահանջմունքի կարևոր տեսակ է մարդկանց հետ շփվելու, խոսքայի և ոչ խոսքային հաղորդակցության մեջ մտնելու պահանջմունքը։

Գոյություն ունի բացառապես մարդկային պահանջմունքների ևս մեկ մեծ խումբ՝ սոցիալ-հոգեբանական պահանջմունքներ։ Սոցիալական պահանջմունքներն են անձի այն կարծիքները, որոնք վկայում են, որ նա ունի ուրիշ մարդկանց հետ շփվելու, նրանց դրական վերաբերմունքին ու սիրուն, հարգանքին արժանանալու կարիք։

Բացառապես մարդկային պահանջմունքների շարքին են դասվում նաև հոգեբանական պահանջմունքները։ Դա այն պահանջմունքն է, որ մարդն ունի աշխարհի ու նրա հետ իր հարաբերությունների հստակ ու իմաստալից պատկերն ունենալու պահանջմունք։

Աղբյուրը՝ wikipedia

Սոցիալական խմբեր

Սոցիալական խումբը երկու կամ ավել մարդկանցից կազմված հանրույթ է, որի անդամ-ները միավորվել են որոշակի ընդհանուր (խմբային) նպատակների հասնելու, շփվելու կամ համատեղ գործունեություն կատարելու համար:

Ոչ մի սոցիալական խումբ այլ խմբերից բացարձակապես մեկուսացված չի լինում: Յուրաքանչյուր խումբ ազդում է հասարակության վրա, բայց իր հերթին, կրում է հասարակության, նրա մեջ մտնող մյուս մեծ ու փոքր խմբերի ազդեցութունները: Հուզականորեն հագեցված են ինչպես ներխմբային, այնպես էլ միջխմբային հարաբերությունները: Ընդհանուր (խմբային) նպատակներին հասնելով`   խմբի անդամները բավարարում են բոլորի մեջ առկա որոշ պահանջմունքներ: Ահա թե ինչու կարելի է ասել, որ մարդկանց յուրաքանչյուր հանրույթ խումբ է դառնում, եթե նրա անդամներն ունեն որոշ ընդհանուր գծեր և միավորվել են ընդհանուր պահանջմունքեր բավարարելու նպատակով: Հետե¬վաբար, միմյանցից մեկուսացված մարդկանց որևէ բազմություն դեռևս սոցիալական խումբ չի կազմում: Խումբ առաջանում է միայն այն դեպքում, հենց որ երկու կամ ավելի մարդիկ սկսում են շփվել, փոխներգործել, համատեղ գործունեություն կատարել: Խումբը առկա է այն դեպում, երբ նրա անդամները ցանկանում են պահպանել իրենց կապերը, չեն ձգտում ցրվել ու մեկուսանալ, ներգործում են միմյանց դիրքորոշումների, հայացք¬¬ների ու վարքի վրա, ստեղծում են կայուն`  փոխադարձ կապեր: Խումբն այն միկրոմիջավայրն է (միկրո–հուն. փոքր), որի օգնությամբ անհատը մի  կողմից`  ընկալում է հասարակական ներգործությունները, սոցիալականացնող ուժերի ազդեցությունը, մյուս կողմից`  հենց խնբային գործունեության մասնակից դառնալու դեպքում է, որ անձը  կարողանում է դրսևորել իր օժտվածության, ընդունակությունների և կարողությունների շատ կողմեր, իրագործում է այն մտահաղացումներն ու իդեալները, որոնք նրանում ձևավորվել են սոցիալ-հոգեբանական հասունացման նախորդ փուլերում:  Սոցիալական խմբերը միայն առաջին հայացքից են պարզ ու հասկանալի թվում: Երբ փորձում ենք սահմանել կամ գոնե բնորոշել դրանք, ապա տեսնում ենք, որ յուրաքանչյուր սոցիոլոգ և սոցիալական հոգեբան տալիս է խմբի իր ուրույն սահմանումը: Ոմանք հիմնականում նշանակություն տալիս են խմբի նպատակներին: Մեկ ուրիշը կարող է ուշադրություն դարձնել փոխօգնության գործոնի վրա, երրորդը կարևոր է համարում խմբի կառուցվածքը, չորրորդը`  այն հանգամանքը, որ խմբի անդամները հոգեբանորեն նույնանում են խմբի հետ: Խմբի այդ և բազմաթիվ այլ կողմեր, հատկություններ, ներխմբային գործընթացներ, անկասկած կարևոր են: Բայց այդ բոլոր չափանիշների մեջ պետք է ընտրել հիմնականը, բնորոշը, կենտրոնականը: Այդպիսին, անշուշտ, խմբային գործունեությունն է, որն իրագործվում է փոխներգործության (ինտերակցիայի) ձևով: Եթե չկա խմբի երկու կամ ավելի անդամների գործունեություն, ապա չկա նաև խումբ: Այսպիսով, սոցիալական խումբը երկու կամ ավելի անհատներից կազմված հանրույթ է, որի անդաներից յուրաքանչյուրն ազդում է մյուսների վրա և, իր հերթին կրում է նրանց ազդեցությունը:  Սոցիալական հոգեբանության համար, իհարկե, ավելի հետաքրքիր են այն խմբերը, որոնք գոյություն ունեն երկար ժամանակահատվածում: Երբ խմբի գոյությունը երկար է տևում, ապա նրանում, բացի փոխներգործությունից, առաջանում են նաև այլ երևույթներ.

  • ընդհանուր նպատակներ,
  • ներքին կառուցվածք, որի մեջ կարևոր տեղ է գրավում լիդեր-ենթակա կապերի համակարգը,
  •  ուժեղ կոնֆորմիստական ճնշում, որ կատարում է խումբն իր անդամների վրա,
  • յուրաքանչյուր անդամի վարքի մեջ այնպիսի փոփոխությունների առաջացում, որոնք պայմանավորված են տվյալ խմբում իրենց անդամությամբ և խմբային գործունեությանը մասնակցելով: Այս հատկությունները առանձնապես նկատելի են լավ կազմակերպված խմբերում:

Թիրախային խմբերը և շահառուները
Ծրագրի ուղիղ շահառուներն են համարվում Մեծամոր (Արմավիրի մարզ), Իջևան և Նոյեմբերյան (Տավուշի մարզ) բնակվող 7-18 տարեկան խոցելի համարվող ընտանիքների երեխաները:Յուրաքանչյուր համայքից առնվազն 50 շահառու երեխաներ աղքատ, սոցիալապես անապահով և մարգինալացված ընտանիքներից կներառվեն ծրագրում:
Ծրագիրը հատուկ շեշտադրում է դնում այն ընտանիքների վրա, որոնք կարող են ենթարկվել խտրական վերաբերմունքի (գենդերային, կրոնական, էթնիկ, ազգային ծագման, հաշմանդամության և այլ պատճառներով) և հատուկ ուշադրություն է դարձնում սակավ հնարավորություններ ունեցող երեխաների կարիքներին: Ծրագրում ներառված են հետևյալ հիմնական խմբերը՝

  • Սոցիալապես անապահով ընտանիքների երեխաներ,
  • Էթնիկական և կրոնական փոքրամասնությունների ներկայացուցիչներ,
  • Հաշմանդամություն ունեցող երեխաներ,
  • Միգրանտների, փախստականների կամ տեղահանվածների երեխաներ:

Ծրագրի թիրախ խմբեր են համարվում Մեծամոր, Իջևան, Նոյեմբերյան քաղաքների տեղական ինքնակառավարման մարմինները, մշակութային և պետական այն հաստատությունները, որոնք իրենց համայնքներում մշակութային կյանքը զարգացնելու հիմնական գործառույթներ են իրականացնում, ինչպես նաև իրենց համայնքում մշակութային կյանքին մասնակցելու հնրավորություններ են ընձեռում: Ծրագրի թիրախ խումբ են համարվում նաև մոտ 15 այնպիսի կազմակերպություններ, որոնք ցանկանում են բարելավել իրենց ծառայությունների որակը և մատչելիությունը:
Ծրագրի անուղղակի շահառուներ են համարվում թիրախ և հարակից համայնքների այն բնակիչները, ովքեր մասնակցում են համայնքներում կազմակերպվող մշակութային միջոցառումներին:

Մասլոուի պահանջմունքների բուրգ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանիցJump to navigationJump to searchՄասլոուի ստորակարգության մի մեկնաբանություն, պատկերված որպես մի բուրգ՝ ավելի հիմնական պահանջմունքները ներքևում։[1]

Մասլոուի պահանջմունքների բուրգը 1943 թվականին Աբրահամ Մասլոուի կողմից իր հոդվածում՝ «Մարդկային պատճառաբանության տեսություն»-ում առաջադրված հոգեբանական տեսություն է,[2] որը նա հետագայում տարածեց՝ ներառելու մարդկային բնատուր հետաքրքրասիրության իր դիտարկումները։

Մասլոուն ուսումնասիրում էր այնպիսի մարդկանց, որոնց նա անվանում էր օրինակելի, ինչպիսիք էին Ալբերտ ԱյնշտայնըՋեյն ԱդամսըԷլեոնորա Ռուզվելտը, և Ֆրեդերիկ Դուգլասը, մտովի հիվանդ կամ նյարդային մարդկանց փոխարեն, գրելով՝ «խեղանդամ, չզարգացած, տհաս, և վատառողջ օրինակների ուսումնասիրումը կարող է միայն խեղանդամ հոգեբանության և խեղանդամ փիլիսոփայության ենթարկվել։»[3] Մասլոուն նաև ուսումնասիրեց համալսարանական ուսանողների հասարակության առողջագույն մեկ տոկոսը։ Իր գրքում՝ «Մարդկային բնույթի հեռագույն հասանելությունները»-ում, Մասլոուն գրում է. «Այս տեսակի լաբորատորիական հետազոտության սովորական նորմաներով… սա պարզորեն բոլորովին հետազոտություն չէր։ Իմ ընդհանրացումները իմ մարդկանց որոշակի տեսակի ընտրությունից աճեցին։ Տեսանելիորեն, այլ դատավորներ են հարկավոր։»[4]

28 сентября — 2 октября

Р. Брэдбери «Ржавчина». 

А.П. Чехов «Крыжовник»

ПРАКТИЧЕСКАЯ ГРАММАТИКА

Русский язык »5 элементов»

ПРЯМАЯ И КОСВЕННАЯ РЕЧЬ

Сергей сказал другу: «Я позвоню тебе вечером».
Сергей сказал другу, что он позвонит ему вечером.

Упражнение 1. Замените прямую речь косвенной.
А) 1. Я сказал Павлу: «У меня есть два билета в театр».Я сказал Павлу, что у меня есть два билета в театр 2. Он сказал мне:
«Я уже видел этот спектакль». Օн сказал мне, что он уже видел этот спектакль 3. Анна написала своим родителям: «Я скоро
приеду домой». Օна написала своим родителям, что скоро приедет домой 4. Родители ответили ей: «Мы давно ждѐм тебя». Родители ответили ей, что они давно ждут её5. Мой брат
позвонил мне и сказал: «Вечером я буду у тебя». Мой брат позвонил мне и сказал. что вечером будет у меня. 6. Миша написал отцу: «Я сдал
все экзамены». Миша написал отцуб что он сдал все экзамены 7. Я сказал сестре: «Ты должна посмотреть этот фильм». Я сказал сестре, что она должна посмотреть этот фильм8. Она
ответила мне: «Я уже смотрела его».Она ответила мне, что уже смотрела его.
Б) 1. Андрей сказал нам: «Завтра у нас в клубе будет концерт». Андрей сказал нам, что завтра у них в клубе будет концерт 2. Друзья
сказали ему: «Мы хотим пойти на этот концерт». Друзья сказали ему, что они хотят пойти на этот концерт 3. Он ответил нам: «В кассе
уже нет билетов». Он ответил нам, что в кассе уже нет билетов4. Мы сказали ему: «Ты должен помочь нам купить билеты». Мы сказали ему что он должен помочь нам купить билеты.

  1. Мой товарищ сказал мне: «Я не видел этот фильм». Мой товарищ сказал мне, что он не видел этот фильм. 6. Я сказал ему: «У меня

есть лишний билет». Я сказал ему, что у меня есть лишний билет.7. Он сказал мне: «Мне нужно два билета». Он сказал мне, что ему нужно 2 билета 8. Преподава-
тель сказал студентам: «Завтра вы начнѐте читать новый рассказ». Преподаватель сказал студентам, что завтра они начнут читать новый рассказ 9. Студенты

ответили: «У нас в книге нет этого рассказа». Студенты ответили, что у них в книге нет этого рассказа 10. Преподаватель сказал им: «Вы
можете взять этот рассказ в библиотеке». Преподаватель сказал им, что они могут взять этот рассказ о библиотеке.

Олег спросил меня: «Куда ты поедешь летом?»
Олег спросил меня, куда я поеду летом.

Упражнение 2. Замените прямую речь косвенной.

  1. Анна спросила меня: «Где находится книжный магазин?» Анна спросила меня, где находится книжный магазин 2. Я спросил
    продавца: «Сколько стоит эта книга?» Я спросил
  2. продавца сколько стоит эта книга3. Я спросил девушку: «Где вы живѐте?»Я спросил девушку, где он живёт.
  3. Мария спросила нас: «Куда вы идѐте?» Мария спросила нас, куда мы идём5. Михаил спросил меня: «Кому ты
    обещал дать книгу?» Михаил спросил меня, кому я обещала дать книгу6. Мой друг спросил меня: «Почему ты не идѐшь с нами?» Мой друг спросил меня, почему я не иду с ними.
  4. Мать спросила сына: «Когда ты вернѐшься домой?» мать спросила сына когда он вернется домой Мать спросила сына, когда он вернется домой 8. Мы спросили нового
    студента: «Откуда ты приехал?» Мы спросили нового
  5. студента, откуда он приехал 9. Мальчик спросил меня: «Как вас зовут?» Мальчик спросил меня, как меня зовут.

8

Я спросил друга: «Ты видел новый фильм?»
Я спросил друга, видел ли он новый фильм.

Упражнение 3. Замените прямую речь косвенной.

РУБРИКА: РУССКИЙ ЯЗЫК

POSTED ON

28 сентября — 2 октября

Р. Брэдбери «Ржавчина». 

А.П. Чехов «Крыжовник»

ПРАКТИЧЕСКАЯ ГРАММАТИКА

Русский язык »5 элементов»

ПРЯМАЯ И КОСВЕННАЯ РЕЧЬ

Сергей сказал другу: «Я позвоню тебе вечером».
Сергей сказал другу, что он позвонит ему вечером.

Упражнение 1. Замените прямую речь косвенной.
А) 1. Я сказал Павлу: «У меня есть два билета в театр». Я сказал Павлу, что у меня есть два билета в театр 2. Он сказал мне:
«Я уже видел этот спектакль». Օн сказал мне, что он уже видел этот спектакль 3. Анна написала своим родителям: «Я скоро
приеду домой». Анна написала своим родителям, что скоро приедет домой 4. Родители ответили ей: «Мы давно ждѐм тебя». Родители ответили ей, что они давно ждут её5. Мой брат
позвонил мне и сказал: «Вечером я буду у тебя». Мой брат позвонил мне и сказал. что вечером будет у меня. 6. Миша написал отцу: «Я сдал
все экзамены». Миша написал отцуб что он сдал все экзамены 7. Я сказал сестре: «Ты должна посмотреть этот фильм». Я сказал сестре, что она должна посмотреть этот фильм8. Она
ответила мне: «Я уже смотрела его».Она ответила мне, что уже смотрела его.
Б) 1. Андрей сказал нам: «Завтра у нас в клубе будет концерт». Андрей сказал нам, что завтра у них в клубе будет концерт 2. Друзья
сказали ему: «Мы хотим пойти на этот концерт». Друзья сказали ему, что они хотят пойти на этот концерт 3. Он ответил нам: «В кассе
уже нет билетов». Он ответил нам, что в кассе уже нет билетов4. Мы сказали ему: «Ты должен помочь нам купить билеты». Мы сказали ему что он должен помочь нам купить билеты.

  1. Мой товарищ сказал мне: «Я не видел этот фильм». Мой товарищ сказал мне, что он не видел этот фильм. 6. Я сказал ему: «У меня

есть лишний билет». Я сказал ему, что у меня есть лишний билет.7. Он сказал мне: «Мне нужно два билета». Он сказал мне, что ему нужно 2 билета 8. Преподава-
тель сказал студентам: «Завтра вы начнѐте читать новый рассказ». Преподаватель сказал студентам, что завтра они начнут читать новый рассказ 9. Студенты

ответили: «У нас в книге нет этого рассказа». Студенты ответили, что у них в книге нет этого рассказа 10. Преподаватель сказал им: «Вы
можете взять этот рассказ в библиотеке». Преподаватель сказал им, что они могут взять этот рассказ о библиотеке.

Олег спросил меня: «Куда ты поедешь летом?»
Олег спросил меня, куда я поеду летом.

Упражнение 2. Замените прямую речь косвенной.

  1. Анна спросила меня: «Где находится книжный магазин?» Анна спросила меня, где находится книжный магазин 2. Я спросил
    продавца: «Сколько стоит эта книга?» Я спросил
  2. продавца сколько стоит эта книга3. Я спросил девушку: «Где вы живѐте?»Я спросил девушку, где он живёт.
  3. Мария спросила нас: «Куда вы идѐте?» Мария спросила нас, куда мы идём5. Михаил спросил меня: «Кому ты
    обещал дать книгу?» Михаил спросил меня, кому я обещала дать книгу6. Мой друг спросил меня: «Почему ты не идѐшь с нами?» Мой друг спросил меня, почему я не иду с ними.
  4. Мать спросила сына: «Когда ты вернѐшься домой?» мать спросила сына когда он вернется домой Мать спросила сына, когда он вернется домой 8. Мы спросили нового
    студента: «Откуда ты приехал?» Мы спросили нового
  5. студента, откуда он приехал 9. Мальчик спросил меня: «Как вас зовут?» Мальчик спросил меня, как меня зовут.

8

Я спросил друга: «Ты видел новый фильм?»
Я спросил друга, видел ли он новый фильм.

Упражнение 3. Замените прямую речь косвенной.

  1. Нина спросила меня: «Ты читал сегодняшнюю газету?» Нина спросила меня? читал ли я сегодняшнюю газету. Я спросил
  2. его: «Ты был сегодня на стадионе?» Я спросил его, был ли он сегодня на стадионе2. Мы спросили их: «Вы были на выставке?» Мы спросили их, были ли они на выставке
  3. Анна спросила меня: «Ты получаешь письма из дома?» Анна спросила меня, получаешь ли ты письма из дома5. Я спросил его:
    «Твоя сестра пойдѐт с нами в театр?» Я спросил еготвоя сестра пойдѐт ли с нами в театр6. Мы спросили преподавателя: «Завтра
    будет лекция по истории?» Мы спросили преподавателя, будет ли завтра лекция по истории 7. Он спросил нас: «Вы понимаете то, что я говорю?» Он спросил нас, понимаете ли вы то, что я говорю
  4. Я спросил брата: «Ты будешь читать эту книгу?» Я спросил брата, будешь ли ты читать эту книгу.

Я спросил товарища: «Ты часто ходишь в кино?»
Я спросил товарища, часто ли он ходит в кино.

Упражнение 4. Замените прямую речь косвенной.

  1. Наш знакомый спросил нас: «Вы давно приехали сюда?» Наш знакомый спросил нас, давно ли мы приехали сюда 2. Врач
    спросил меня: «Вы хорошо себя чувствуете?» Врач спросил меня, хорошо ли я себя чувствую 3. Студенты спросили
    преподавателя: «Мы правильно решили задачи?» Студенты спросили преподавателя, правильно ли мы решили задачи 4. Анна спросила свою
    подругу: «Интересно было на вечере?» Анна спросила свою подругу, интересно ли было на вечере5. Я спросил своего друга: «Ты долго
    ждал меня?» Я спросил своего друга, долго ли он ждал меня 6. Я спросил Карлоса: «Ты давно изучаешь русский язык?» Я спросил Карлоса, давно ли он изучает русский язык

Я сказал другу: «Посмотри этот фильм».
Я сказал другу, чтобы он посмотрел этот фильм.

Упражнение 5. Замените прямую речь косвенной.

  1. Преподаватель сказал нам: «Откройте тетради и пишите». Преподаватель сказал нам, чтобы мы открили тетради и писали 2. Мы
    попросили преподавателя: «Повторите, пожалуйста, последнее предложение». Мы попросили преподавателя:, чтобы она повторила последнее предложение
  2. Он сказал брату: «Прочитай этот рассказ». Он сказал брату, чтобы он прочитал этот рассказ4. Родители написали дочери:
    «Пиши нам чаще». Родители написали дочеричтобы она писала им чаще 5. Виктор написал родителям: «Пришлите мне книги на
    французском языке». Виктор написал родителям, чтобы они прислали ему книги на французском языке». 6. Друзья просили Антона: «Расскажи нам, как ты учился в
    Москве». Друзья просили Антона, чтобы он рассказал им , как он учился в Москве 7. Я попросил друга: «Купи мне, пожалуйста, книгу». Я попросил друга, чтобы он купил мне, книгу.

Упражнение 6. Замените прямую речь косвенной.

  1. Преподаватель сказал студентам: «Выучите стихотворение наизусть». 2.
    Брат сказал мне: «Прочитай эту книгу». 3. Мать сказала сыну: «Не кури в
    комнате». 4. Я сказал ему: «Принеси мне мою книгу». 5. Он сказал мне: «Верни
    мне газету, которую ты взял». 6. Девочка сказала отцу: «Помоги мне решить
    задачи». 7. Я сказал сестре: «Отнеси книги в библиотеку». 8. Анна сказала
    Андрею: «Купи билеты в кино».
    Упражнение 7. Вместо точек поставьте союзы что или чтобы.
    l. Преподаватель сказал нам, … мы прочитали эту книгу. Он сказал, … эта
    книга очень интересная. 2. Врач сказал больному, … у него неопасная болезнь.
    Он сказал, … больной принимал лекарство. 3. Отец написал мне, … летом я
    приехал домой. Он написал, … они с мамой очень хотят видеть меня. Я написал
    родителям, … летом я обязательно приеду к ним. 4. Я сказал товарищу, … я
    куплю билет в кино. Товарищ сказал мне, … я купил ему два билета.
  2. Преподаватель сказал, … сегодня мы будем писать сочинение. Он сказал, … мы
    писали внимательно. 6. Мой друг сказал мне, … я посмотрел балет «Лебединое
    озеро». Он сказал, … он смотрел этот балет в Большом театре.

Գործնական աշխատանք

Թեմա 1 Նյութ՝ Լանդշաֆտագիտություն 

  1. Կարդալ նյութի 2-3 էջի Դասախոսություն 1-ը: Պատասխանել հետևյալ հարցերին՝

Ինչ է ուսումնասիրում լանդշաֆտագիտությունը:

Լանդշաֆտագիտությունը ֆիզիկական աշխարհագրության մի բաժին է , արն ուսումնասիրում է աշխարհագրական լանդշաֆտը, այսինքն բնությունն է նրա ուսումնասիրման օբյեկտը՝ բնական տարածքային համալիրը, իր բոլոր բաղադրիչներով (ռելիեֆ, կլիմա, ջրեր) ,ուստի լանդշաֆտագիտությունը պետք է դասել բնական գիտությունների շարքին։

Որոնք են լանդշաֆտագիտության խնդիրները:

Լանդշաֆտագիտության խնդիրն է երկիրը դիտել որպես մի բարդ, բազմաթիվ գործոններով հյուսված համակարգ, այն ճանաչել բազմակողմանիորեն,որպեսզի ոչ մի բաց տեղ չմնա հնարավոր լինի լանդշաֆտը օպտիմացնել և այն դարձնել առավելագույնս արդյունավետ։Հայտնի են բազմաթիվ օրինակներ, երբ մարդը ներգորխծել է լանդշաֆտի վրա առանց ճանաչելու նրա բոլոր բաղադրիչների հատկանիշները։

Ինչ է լանդշաֆտը;

Լանդշաֆտը բնապատմական մի այնպիսի տարածքային համալիր է, որտեղ երկրաբանական կառուցվածքը, ռելիեֆը, կլիման, ջրերը, հողաբուսական ծածկը, կենդանական աշխարհը և մարդու գործունեությունը փոխկապակցված մի ինքնատիպ միասնություն են ներկայացնում, որով և տարբերվում է հարևան լանդշաֆտներից։

Համո Սահյան․ Դու ուզեցիր

Դու ուզեցիր, որ ես
Քեզ տիրություն անեմ,
Ու ես անտեր մնամ։
Ամեն, ամեն ինչ տամ,
Տեղը ոչինչ չառնեմ,
Ու քեզ ընկեր մնամ։

Դու իմ արևն առար
Եվ ուզեցիր, որ ես
Շնորհակալ լինեմ,
Ես անարև մնամ,
Բայց բո բախտի համար
Արևագալ լինեմ։

Դու ուզեցիր, որ ես
Քեզ թողնեմ ու գնամ,
Բայց և քոնը լինեմ,
Արցունքի մեջ մնամ
Ու սգի մեջ մնամ,
Եվ քո տոնը լինեմ։

Դու ուզեցիր, որ ես
Փոխվեմ հազար անգամ,
Բայց և հինը լինեմ։
Քեզ ուրիշին տվիր
Եվ չուզեցիր անգամ,
Որ ես իմը լինեմ։

Դու ուզեցիր, որ ինձ
Քո մեղքերով չափեմ
Ու մեղքի տակ մնամ,
Քո մեղքերի վրա
Իմ աչքերը փակեմ
Եվ անգիտակ մնամ…

Գուշակեցեք, խնդրեմ,
Մարգարեներ, հիմա,
Ես ձեր ճորտը լինեմ,
Թե մինչև ե՞րբ պիտի
Ես իմ տան մեջ՝ միակ
Ավելորդը լինեմ։

Սոցիալիզմ

Ներածություն

Սոցիալիզմի՝ որպես քաղաքական գաղափարախոսության ծագումն ու զարգացման սկիզբը կարելի է համարել 19-րդ դարը։ Վերջինս զարգանում էր եվրոպական մայրցամաքում և հատկապես Մեծ Բրիտանիայում գերակայող ազատականության գաղափարախոսությանը զուգահեռ։ Մասնագիտական գրականության մեջ կարելի է հանդիպել կարծիքների, որ սոցիալիզմի արմատները հասնում են Պլատոնի «Հանրապետություն» կամ Թոմաս Մորի «Ուտոպիա» աշխատություններին։ Սակայն սույն ուսումնասիրության մեջ, սոցիալիզմը դիտարկելու ենք որպես 19-րդ դարում ազատականությանն ու պահպանողականությանը զուգահեռ ձևավորվող քաղաքական գաղափարախոսություն և անդրադառնալու ենք վերջինիս ծագմանն ու զարգացման հիմնական ճանապարհին։

Սոցիալիզմը պատասխան արձագանք էր զարգացող կապիտալիստական Եվրոպայում ստեղծված սոցիալ-տնտեսական պայմաններին։ Ամենասկզբում սոցիալիզմն ուներ արմատական, հեղափոխական և ուտոպիստական բնույթ՝ հետապնդելով շուկայական հարաբերությունների վրա հիմնված կապիտալիստական տնտեսական համակարգի վերացման և այն ընդհանուր սեփականության վրա հիմնված սոցիալիստական անդասակարգ հասարակարգով փոխարինելու։

Ի՞նչ է սոցիալիզմը և որո՞նք են վերջինիս բնութագրիչները.

Սոցիալիզմը քաղաքական գաղափարախոսություն է, որը ենթադրում է համայնավարության և հանրային սեփականության հռչակման միջոցով հասնել սոցիալական արդարության, հավասարության և աշխատավորի ազատագրման։ Սոցիալիզմին բնորոշում և այլ գաղափարախոսություններից առաձնացնում են հետևյալ փոխկապված գաղափարներն ու արժեքները․

• Համայնք և համայնավարություն

Համայնքը` հասարակությունը, և վերջինիս կոլեկտիվ աշխատանքն ու արտադրությունը կենտրոնական դերակատարում ունեն սոցիալիստական գաղափարախոսության համար՝ թե՛ տնտեսական, թե՛ գաղափարախոսական իմաստներով։ Սոցիալիստները կարծում էին, որ մարդու բնույթը փոփոխվող է՝ ելնելով սոցիալական կյանքի հանգամանքներից, ավելին՝ անհատի գործողությունները սոցիալապես կանխորոշված են։ Իսկ մարդը՝ որպես սոցիալական էակ, ի վիճակի է ապրել և հաղթահարել սոցիալական և տնտեսական խնդիրները՝ հիմնվելով համայնքի, այլ ոչ թե անհատի ջանքերի վրա։ Համայնավարության գաղափարը սերտաճած է համայնքի` վերը նշված ընկալման հետ։ Համայնավարությունը ենթադրում է, որ համայնքի հավաքական ջանքերը ունեն ավելի մեծ թե՛ պրակտիկ, թե՛ բարոյական արժեք, իսկ ընդհանուրի շահը ավելի կարևոր է քան անհատի շահը։ Այն հասարակությունը, որը խրախուսում է անհատի եսասիրական, օգտածարավ վարքը անհեռանկար է։ Սա այն առանցքային գաղափարներից է, որտեղ սոցիալիստները հակադրվում եմ ազատական կապիտալիստական ավանդույթին։

• Համագործակցություն և հավասարություն

Համայնավար հասարակության զարգացման շարժիչ ուժ սոցիալիստները համարում էին համագործակցությունը` միասնական աշխատանքը ընդհանուր շահի համար՝ ի տարբերություն ազատականների կողմից շրջանառվող մրցակցության գաղափարի։ Ըստ սոցիալիստների՝ մրցակցությունը ծնում է ագրեսիա և օգտապաշտություն, իսկ համագործակցությունը մի կողմից նպաստում է փոխօգնության գաղափարի խթանմանը, իսկ մյուս կողմից՝ տնտեսապես ավելի արդյունավետ է։ Եթե կապիտալասիտական համակարգը առաջարկում է աշխատանքի նյութական պարգևատրում, ապա սոցիալիստները կարծում էին, որ այն պետք էլ լինի բարոյական։ Իհարկե, սոցիալիստները չեն հերքում նյութական բարիքի անհրաժեշտությունը՝ տնտեսական աճ գրանցելու ու բարիքի հավասար բաշխումն ապահովելու տեսանկյունից։

Համագործակցության արդյունքում արտադրված բարիքի բաշխումն էլ պետք է տեղի ունենա ըստ կարիքի։ Այս գաղափարը Կ. Մարքսն արտահայտել է հետևյալ կերպ. «Յուրաքանչյուրից՝ ըստ նրա կարողության, յուրաքանչյուրին՝ ըստ նրա կարիքի»:
Հավասարությունն, իր հերթին, սոցիալական կայունության և համախմբվածության երաշխիքն է, սակայն սոցիալիստները հեռու էին այն ընկալումից, որ բոլոր մարդիկ ծնվում են հավասար։ Վերջիններս կարծում էին, որ մարդկանց միջև գոյություն ունեցող անհավասարությունը ձևավորվում է ավելի շատ հասարակության կողմից անհավասար վերաբերմունքի արժանանալու՝ նյութական բարիքի անհավասար բաշխման արդյունքում, այլ ոչ թե բնատուր ընդունակությունների։ Սոցիալիստների համար սոցիալական հավասարության գաղափարը ֆունդամենտալ արժեք է։

Եթե մարքսիստ–կոմունիստները ձգտում են սոցիալական բացարձակ հավասարության՝ համայնավարական արտադրության միջոցով, ապա սոցիալ–ժողովրդավարները՝ հնարավորությունների հավասարությանը։

• Անդասակարգ հասարակություն

Դասակարգերը հասարակության մեջ նմանատիպ սոցիալական և տնտեսական ռեսուրս տնօրինող խմբերն են։ Անդասակարգ հասարակությունը՝ շահագործող և շահագործվող դասակարգերի բացակայությունը, սոցիալիզմի նպատակներից մեկն էր։ 1848 թվականին հրատարակված «Կոմունիստական կուսակցության մանիֆեստ»աշխատությունում առաջարկվում է հասնել անդասակարգ հասարակության հետևյալ եղանակով՝ «Եթե աշխատավորությունը բուրժուազիայի դեմ պայքարում միանա մեկ միասնական դասակարգի մեջ, հեղափոխության միջոցով իրեն վերածի իշխող դասկարգի և որպես իշխող դասակարգ ոչնչացնի հին արտադրական հարաբերությունները, ապա վերջինիս հետ մեկտեղ կվերացնի հասարակության մեջ դասակարգերի գոյությունը՝ ներառյալ սեփական իշխանությունը՝ որպես դասակարգի»: Երբ 20-րդ դարի կեսերից աշխատավորությունը իր դասական արդյունաբերական իմաստով դադարեց գոյություն ունենալ, և տեղի էր ունենում ապաարդյունաբերացման գործընթաց, անդասակարգ հասարակության գաղափարը՝ որպես սոցիալիզմի հիմնարար արժեքներից մեկը, սկսեց ձևափոխվել։

• Հանրային սեփականություն

Սոցիալիստները պնդում էին, որ մասնավոր սեփականությունն անհավասարության գլխավոր աղբյուրն է, հետևաբար՝ այն պետք է փոխարինվի հանրային, ընդհանուր սեփականությամբ։ Մասնավոր սեփականությունը անընդունելի էր սոցիալիստների համար մի քանի հիմնավորումներով՝ նախ այն անարդար է, ապա՝ բարոյապես սխալ, սրան էլ ավելանում է կոնֆլիկտածին, հասարակությունը պառակտող բնութագրիչը։

Կոմիտասյան օրեր

KOMITAS

Սեպտեմբերյան նախագիծ՝ Կոմիտասյան օրերին

Նախագծի նպատակը և ընթացքը.

Անգլերեն և ռուսերեն լեզուներով ծանոթանալ Կոմիտասի կյանքին, ուսումնասիրել ժամանակակիցների մտքերը նրա մասին, զբոսաշրջային այց կատարել Կոմիտասի թանգարան-ինստիտուտ, պանթեոն։

Արդյունքների ամփոփումը տեսաֆիլմի տեսքով

  • Պատրաստել տեսաֆիլմ «Ժամանակակիցները Կոմիտասի մասին»

Նախագծի մասնակիցներ՝

Քոլեջի 2-րդ կուրսի սովորողներ

Նախագծի համակարգող՝ Լիլիթ Սարգսյան, Մարիամ Քալանթարյան

Արդյունքներն ուղարկել իմ էլեկտրոնային հասցեին՝ lilitsargsyan@mskh.am

Սեպտեմբերի 21

Սեպտեմբերի 21

Այսօր’ սեպտեմբերի 21-ին, հայությունը նշում է Հայաստանի Երրորդ Հանրապետության Անկախության օրը: 1991թ. սեպտեմբերի 21-ին հայ ժողովրդի շուրջ երեքուկեսամյա համաժողովրդական շարժումը պսակվեց Հայաստանի անկախության հռչակմամբ։ Հայաստանի Հանրապետության բնակչությունը պատասխանեց հետևյալ հարցին. «Համաձայն եք, որ Հայաստանի Հանրապետությունը լինի անկախ, ժողովրդավարական հանրապետություն’ ԽՍՀՄ կազմից դուրս»: Հայ ժողովուրդը միասնաբար, ավելի, քան 99% ձայների մեծամասնությամբ «այո» ասաց անկախությանը: Միակը Խորհրդային Միությունում՝ Հայաստանը անկախության հասավ պահպանելով օրենքի տառը՝ դրանով իսկ ապահովելով իր անկախության անխոցելիությունը հետագա ժամանակների համար։ Կատարվեց հայ ժողովրդի դարավոր երազանքը. իր բնօրրանում՝ բուն Հայաստանում, մոտ հազարամյա ընդմիջումից հետո ձեռք բերվեց այն գերագույն արժեքը, որ ազգի հարատեւման, զարգացման, բարգավաճման ու արժանապատիվ կյանքի առաջին գրավականն է։
Այժմ Հայաստանի Հանրապետությունը կայացած ու անկախ պետություն է:

Հանձնարարություն

1․ Ծանոթանալ Հռչակագրի կետերին

2․ Ընտանիքի անդամներից մեկից կամ շրջապատում ՀԽՍՀ տարիներին ծնված ՀՀ քաղաքացու հետ հարցազրույց անցկացնել՝ շեշտը դնելով ԽՍՀՄ փլուզման և անկախ Հայաստանում ապրելու անցման, տարբերությունների վրա։

Այս թեմայի շուրջ որոշեցի զրուցել տան անդամների հետ (տատիկի, հայրիկի ու մայրիկի հետ), իհարկե բոլորի սկզբնական կարծիքն էլ նույնն էր՝ «դե համ լավ էր, համ էլ վատ», բայց խորանալով դրականի ու բացասականի մեջ լիարժեք պարզեցի, թե «ինչի էր համ, լավ համ վատ»: Ուրեմն սկսեմ ԽՍՀՄ-ի բացասական կողմերից.
• այն ժամանակ չկար երկրից ազատ մուտքի ու ելքի իրավունք, շատ անգամ եթե ինչ-որ մեկին հաջողվում էր ելքի թույլատվություն ստանալ, ապա հետագայում հետդարձի ճանապարհը մեկընդմիշտ փակվում էր և նա երկրի համար համարվում էր «ազգի թշնամի», «ոչ ցանկալի քաղաքացի» և այլն,
• սահմանափակված էր նաև ազատ խոսքի իրավունքը,
• բոլոր կառույցներում առկա էր կաշառակերությունը՝ ստորին օղակներից մինչև վերին օղակներ:
Անցնեմ դրական կողմերին.
• լավ հիմքերի վրա էր դրված կրթությունը,
• անվճար էին բոլոր ծառայությունները՝ կրթությունը, առողջապահությունը և այլն,
• չկային գործազուրկ մարդիկ, գործում էին բոլոր ոլորտները,
• քաղաքացին ստանում էր բավարար աշխատավարձ, որպեսզի հոգար իր կարիքները, նաև գումար հատկացնել հանգստին և այլնին:
Խոսելով ու քննարկելով այս ամենը, եկանք ընդհանուր հայտարարի, որ կուզենայինք ապրել ԽՍՀՄ-ում, բայց ներկայիս անկախության մեջ…

3․ Ամփոփել կարծիքը՝ պատասխանելով վերևում նշված հարցաթերթիկի հարցին և հիմնավորելով քո պատասխանը։

Քանի որ ես չեմ ապրել ու չեմ տեսել ԽՍՀՄ ժամանակաշրջանը, չեմ կարող հստակ ասել, թե ինչ կընտրեի, բայց հավանաբար «այո», քանի որ եկրիրը դուրս կգար կախյալ վիճակից, կունենար որոշ չափով ազատություն և ինքնուրույնություն:

4․ Գրել քո բլոգում հարցազրույցը, քո եզրափակիչ խոսքը և հղումը ուղարկել պատասխան նամակով ինձ։

Ուսումնական գրականություն

Կրավչենկո Ա. Ի. — Սոցիոլոգիա sociologia-kravchenko

Կյուրեղյան Է. Ա.   – Կիրառական սոցիոլոգիա- Kyurehyan

Մանուկյան Գ.Մ.- Սոցիալական կանխատեսման հիմունքներ-  socialakan kan

Шестак  О.И. — Социология- shestak_o_i_andreeva_o_n_sociologiya

Ուսումնական ձեռնարկ, Մ. Շարոյան, Երևան 2013- sociologia-dzernark