Անգլերենի նախագիծ

Charles Aznavour

Charles Aznavour born Shahnour Vaghinag AznavourianArmenian: Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրյան, Shahnur Vaghinak Aznavuryan; 22 May 1924 – 1 October 2018)[1][A] was a French and Armenian[4] singer, lyricist, actor and diplomat. Aznavour was known for his distinctive tenor[5] voice: clear and ringing in its upper reaches, with gravelly and profound low notes. In a career as a composer, singer and songwriter, spanning over 70 years, he recorded approximately more than 1,200 songs interpreted in 9 languages.[6] Moreover, he wrote or co-wrote more than 1,000 songs for himself and others.

Aznavour was one of France’s most popular and enduring singers.[7][8] He sold 180 million records[9][10][11][12] during his lifetime and was dubbed France’s Frank Sinatra,[13][14] while music critic Stephen Holden described Aznavour as a «French pop deity».[15] He was also arguably the most famous Armenian of his time.[7][16] In 1998, Aznavour was named Entertainer of the Century by CNN and users of Time Online from around the globe. He was recognized as the century’s outstanding performer, with nearly 18% of the total vote, edging out Elvis Presley and Bob Dylan.[17] Jean Cocteau once said: «Before Aznavour despair was unpopular».[18]

Aznavour sang for presidents, popes and royalty, as well as at humanitarian events. In response to the 1988 Armenian earthquake, he founded the charitable organization Aznavour for Armenia along with his long-time friend impresario Levon Sayan. In 2009, he was appointed ambassador of Armenia to Switzerland, as well as Armenia’s permanent delegate to the United Nations at Geneva.[19]

He started his last world tour in 2014. On 24 August 2017, Aznavour was awarded the 2,618th star on the Hollywood Walk of Fame. Later that year, he and his sister were awarded the Raoul Wallenberg Award for sheltering Jews during World War II. His last concert took place in the NHK Hall in Osaka on 19 September 2018.[20]

Early life and family

Aznavour was born at the clinic Tarnier at 89, rue d’Assas in Saint-Germain-des-Prés6th arrondissement of Paris, into a family of artists living on rue Monsieur-le-Prince.[21] He was named Shahnour (or Chahnour)[2] Vaghinag (Vaghenagh)[3] Aznavourian[1] (Armenian: Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրեան), by his parents, Armenian immigrants Michael Aznavourian (from AkhaltsikheGeorgia)[1][22] and Knar Baghdasarian, an Armenian from Adapazari (present-day Sakarya, Turkey).[23][24] His father sang in restaurants in France before establishing a Caucasian restaurant called Le Caucase. Charles’s parents introduced him to performing at an early age, and he dropped out of school at age nine, and took the stage name «Aznavour».[25]

World War II[edit]

During the German occupation of France during World War II, Aznavour and his family hid “a number of people who were persecuted by the Nazis, while Charles and his sister Aida were involved in rescue activities.” Their work was recognized in a statement issued in 2017 by Reuven Rivlin, President of Israel. That year, Aznavour and Aida received the Raoul Wallenberg Award for their wartime activities. «The Aznavours were closely linked to the Missak Manouchian Resistance Group and in this context they offered shelter to Armenians, Jews and others at their own Paris flat, risking their own lives.»[26][27]

Career[edit]

Musical career[edit]

Aznavour was already familiar with performing on stage by the time he began his career as a musician. At the age of nine, he had roles in a play called Un Petit Diable à Paris and a film entitled La Guerre des Gosses.[28] Aznavour then turned to professional dancing and performed in several nightclubs. In 1944, he and actor Pierre Roche began a partnership and in collaborative efforts performed in numerous nightclubs. It was through this partnership that Aznavour began to write songs and sing. The partnership’s first successes were in Canada in 1948-1950. Meanwhile, Aznavour wrote his first song entitled J’ai Bu in 1950.[28]Aznavour in 1963

During the early stages of his career, Aznavour opened for Edith Piaf at the Moulin Rouge. Piaf then advised him to pursue a career in singing. Piaf helped Aznavour develop a distinctive voice that stimulated the best of his abilities.[28]

Sometimes described as «France’s Frank Sinatra«,[13] Aznavour sang frequently about love. He wrote or co-wrote musicals, more than one thousand songs, and recorded ninety-one studio albums. Aznavour’s voice was shaded towards the tenor range, but possessed the low range and coloration more typical of a baritone, contributing to his unique sound. Aznavour spoke and sang in many languages (French, English, Italian, Spanish, German, Russian, Armenian, Neapolitan and Kabyle), which helped him perform at Carnegie Hall, in the US, and other major venues around the world. He also recorded at least one song from the 18th-century Armenian poet Sayat-Nova, and a popular song, Im Yare[29] in Armenian. «Que C’est Triste Venise«, sung in French, Italian («Com’è Triste Venezia»), Spanish («Venecia Sin Ti»), English («How Sad Venice Can Be») and German («Venedig in Grau»), was very successful the mid 1960s.[30]

1972 saw the release of his 23rd studio album, «Idiote je t’aime…», which contained among others, two of his classics — Les plaisirs démodés (Old-Fashioned Pleasures) et Comme ils disent (As They Say), the latter dealing with homosexuality, which at the time, was revolutionary.

In 1974, Aznavour became a major success in the United Kingdom when his song «She» was number 1 on the UK Singles Chart for four weeks during a fourteen-week run. His other well-known song in the UK was the 1973 «The Old Fashioned Way«, which was on UK charts for 15 weeks.[31][32][33][34]

Artists who have recorded his songs and collaborated with Aznavour include Édith PiafFred AstaireFrank Sinatra (Aznavour was one of the rare European singers invited to duet with him[35]), Andrea BocelliBing CrosbyRay CharlesBob Dylan (he named Aznavour among the greatest live performers he had ever seen),[36][37] Dusty SpringfieldLiza MinnelliMia MartiniElton JohnDalidaSerge GainsbourgJosh GrobanPetula ClarkTom JonesShirley BasseyJosé CarrerasLaura PausiniRoy ClarkNana Mouskouri and Julio Iglesias. Fellow French pop singer Mireille Mathieu sang and recorded with Aznavour on numerous occasions. The English singer Marc Almond was noted by Aznavour as his favourite interpreter of his songs, having covered Aznavour’s «What makes a man a man» in the 1990s. Almond citing Aznavour as a major influence on his style and work. In 1974, Jack Jones recorded an entire album of Aznavour compositions entitled Write Me A Love Song, Charlie, re-released on CD in 2006.[38][39] Two years later, in 1976, Dutch singer Liesbeth List released her album Charles Aznavour Presents Liesbeth List, which featured Aznavour’s compositions with English lyrics. Aznavour and Italian tenor Luciano Pavarotti sang Gounod’s aria «Ave Maria» together. He performed with Russian cellist and friend Mstislav Rostropovich to inaugurate the French presidency of the European Union in 1995. Elvis Costello recorded «She» for the film Notting Hill. One of Aznavour’s greatest friends and collaborators from the music industry was Spanish operatic tenor Plácido Domingo, who often performs his hits, most notably a solo studio recording of «Les bâteaux sont partis» in 1985 and duet versions of the song in French and Spanish in 2008, as well as multiple live renditions of Aznavour’s «Ave Maria». In 1994, Aznavour performed with Domingo again and Norwegian soprano Sissel Kyrkjebø at Domingo’s third annual Christmas in Vienna concert. The three singers performed a variety of carols, medleys and duets, and the concert was televised throughout the world, as well as released on a CD internationally.[40]Aznavour in concert in 1988

At the start of autumn 2006, Aznavour initiated his farewell tour, performing in the US and Canada, and earning very positive reviews. Aznavour started 2007 with concerts all over Japan and Asia. The second half of 2007 saw Aznavour return to Paris for over 20 shows at the Palais des Congrès in Paris, followed by more touring in Belgium, the Netherlands, and the rest of France. Aznavour had repeatedly stated that this farewell tour, health permitting, would likely last beyond 2010; after that, however, Charles Aznavour continued performing worldwide throughout the year. At 84, 60 years on stage made him «a little hard of hearing».[41] In his final years he would still sing in multiple languages and without persistent use of teleprompters, but typically he would stick to just two or three (French and English being the primary two, with Spanish or Italian being the third) during most concerts.[42] On 30 September 2006, Aznavour performed a major concert in Yerevan, the capital of Armenia, to start off the cultural season «Arménie mon amie». Then Armenian president Robert Kocharyan and his French counterpart Jacques Chirac, at the time on an official visit to Armenia, were in front-row attendance.[43]Aznavour at the 1999 Cannes Film Festival

In 2006, Aznavour recorded his album Colore ma vie in Cuba, with Chucho Valdés.[44] A regular guest vocalist on Star Academy, Aznavour sang alongside contestant Cyril Cinélu that same year.[45] In 2007, he sang part of «Une vie d’amour» in Russian during a Moscow concert.[46] Later, in July 2007, Aznavour was invited to perform at the Vieilles Charrues Festival.[47]

Forever Cool (2007), an album from Capitol/EMI, features Aznavour singing a new duet of «Everybody Loves Somebody Sometime» with the voice of Dean Martin.[48]

Aznavour finished a tour of Portugal in February 2008.[49] Throughout the spring of 2008, Aznavour toured South America, holding a multitude of concerts in Argentina, Brazil, Chile and Uruguay.[50]

An admirer of Quebec, where he played in Montreal cabarets before becoming famous, he helped the career of Québécoise singer-lyricist Lynda Lemay in France, and had a house in Montreal. On 5 July 2008, he was invested as an honorary officer of the Order of Canada. He performed the following day on the Plains of Abraham as a feature of the celebration of the 400th anniversary of the founding of Quebec City.[51]

In 2008, an album of duets, Duos, was released. It is a collaborative effort featuring Aznavour and his greatest friends and partners from his long career in the music industry, including Céline DionStingLaura PausiniJosh GrobanPaul Anka, Plácido Domingo and many others.[52] It was released on various dates in December 2008 across the world.[53] His next album, Charles Aznavour and The Clayton Hamilton Jazz Orchestra (previously known as Jazznavour 2), is a continuation in the same vein as his hit album Jazznavour released in 1998, involving new arrangements on his classic songs with a jazz orchestra and other guest jazz artists. It was released on 27 November 2009.[54]Aznavour in 2014

Aznavour and Senegalese singer Youssou N’Dour, with the collaboration of over 40 French singers and musicians, recorded a music video with the music group Band Aid in the aftermath of the catastrophic 2010 Haiti earthquake, titled 1 geste pour Haïti chérie.[55]

In 2009, Aznavour also toured across America. The tour, named Aznavour en liberté,[56] started in late April 2009 with a wave of concerts across the United States and Canada, took him across Latin America in the autumn, as well as the USA once again. In August 2011 Aznavour released a new album, Aznavour Toujours, featuring 11 new songs, and Elle, a French re-working of his greatest international hit, «She«. Following the release of Aznavour Toujours, then 87-year-old Aznavour began a tour across France and Europe, named Charles Aznavour en Toute Intimité, which started with 21 concerts in the Olympia theatre in Paris.[57] On 12 December 2011, he gave a concert in Moscow State Kremlin Palace that attracted a capacity crowd.[58] The concert was followed by a standing ovation which continued for about fifteen minutes.[59]

In 2012, Aznavour embarked on a new North American leg of his En toute intimité tour, visiting Quebec and the Gibson Amphitheatre in Los Angeles, the third-largest such venue in California, for multiple shows. However, the shows in New York were cancelled following a contract dispute.[60] On 16 August 2012, Aznavour performed in his father’s birthplace, Akhaltsikhe, in Georgia in a special concert as part of the opening ceremony of the recently restored Rabati castle.[61]

On 25 October 2013, Aznavour performed in London for the first time in 25 years at the Royal Albert Hall; demand was so high that a second concert at the Royal Albert Hall was scheduled for June 2014.[62] In November 2013, Aznavour appeared with Achinoam Nini (Noa) in a concert, dedicated to peace, at the Nokia Arena in Tel Aviv.[63] The audience, including Israeli president Shimon Peres (Peres and Aznavour had a meeting prior to the performance), sang along.[64] In December 2013, Aznavour gave two concerts in the Netherlands at the Heineken Music Hall in Amsterdam, and again in January 2016 (originally scheduled for November 2015, but postponed due to him suffering a brief bout of stomach flu).[65]

In 2014, 2015 and 2016, Aznavour continued his international tour, including concerts in BrusselsBerlinFrankfurtBarcelonaMadridWarsawPragueMoscowBucharestAntwerp, London, DubaiMontrealNew YorkBostonMiami, Los Angeles, Osaka, TokyoLisbonMarbellaMonacoVerona, Amsterdam and Paris.[citation needed]

In 2017 and 2018, his tour continued in São PauloRio de JaneiroSantiagoBuenos AiresMoscowViennaPerthSydneyMelbourne and Haiti, Tokyo, Osaka, Madrid, MilanRome, Saint Petersburg, Paris, London, Amsterdam and Monaco. On 19 September 2018, what was to be his last concert took place in the NHK Hall of Osaka.[66]

Film appearances[edit]

See: Filmography

Aznavour also had a long and varied parallel career as an actor, appearing in over 80 films and TV movies. In 1960, Aznavour starred in François Truffaut‘s Tirez sur le pianiste, playing a character called Édouard Saroyan, a movie director. He also put in a critically acclaimed performance in the 1974 movie And Then There Were None. Aznavour had an important supporting role in 1979’s The Tin Drum, winner of the Academy Award for Best Foreign Language Film in 1980. He co-starred in Claude Chabrol‘s Les Fantômes du chapelier from 1982. In the 1984 version of Die Fledermaus, he appears and performs as one of Prince Orlovsky’s guests. This version stars Kiri Te Kanawa and was directed by Plácido Domingo in the Royal Opera House at Covent Garden.[67] Aznavour starred in the 2002 movie Ararat, reprising his role of Edward (Édouard) Saroyan.

Politics and activism

LGBT rights

Charles was an early supporter of LGBT rights. His 1972 album, Idiote je t’aime…, contained among others, one of his classics, «Comme ils disent» («As They Say», the English version of which is titled «What Makes a Man»). The song, the story of a transvestite, was revolutionary at a time when talking about homosexuality was a taboo. In a later interview, Charles said “It’s a kind of sickness I have, talking about things you’re not supposed to talk about. I started with homosexuality and I wanted to break every taboo.”[68]

Armenian activism[edit]

Charles Aznavour Museum in Yerevan

Since the 1988 Armenian earthquake, Aznavour helped the country through his charity, Aznavour for Armenia. Together with his brother in-law and co-author Georges Garvarentz he wrote the song «Pour toi Arménie«, which was performed by a group of famous French artists and topped the charts for eighteen weeks. There is a square named after him in central Yerevan on Abovian Street, and a statue erected in Gyumri, which saw the most lives lost in the earthquake. In 1995 Aznavour was appointed an Ambassador and Permanent Delegate of Armenia to UNESCO. Aznavour was a member of the Armenia Fund International Board of Trustees. The organization has rendered more than $150 million in humanitarian aid and infrastructure development assistance to Armenia since 1992. He was appointed as «Officier» (Officer) of the Légion d’honneur in 1997.[69]

In 2002, Aznavour appeared in director Atom Egoyan’s acclaimed film Ararat, about the genocide of Armenians in the Ottoman Empire in the early 20th century.[70]

In 2004, Aznavour received the title of National Hero of Armenia, Armenia’s highest award. On 26 December 2008, President of Armenia Serzh Sargsyan signed a presidential decree for granting citizenship of Armenia to Aznavour whom he called a «prominent singer and public figure» and «a hero of the Armenian people».[4][71]

In 2011, the Charles Aznavour Museum opened in Yerevan.[72]

In April 2016, Aznavour visited Armenia to participate in the Aurora Prize Award ceremony. On 24 April, along with Serzh Sargsyan, the Catholicos of All Armenians, Garegin II and actor George Clooney, he laid flowers at the Armenian Genocide Memorial.[73][74]

Along with holding the mostly ceremonial title of French ambassador-at-large to Armenia, Aznavour agreed to hold the position of Ambassador of Armenia to Switzerland on 12 February 2009:

First I hesitated, as it is not an easy task. Then I thought that what is important for Armenia is important for us. I have accepted the proposal with love, happiness and feeling of deep dignity[75]

He wrote a song about the Armenian Genocide, entitled «Ils sont tombés» (known in English as «They fell»).[76]

Political involvement[edit]

«Though he is considered the embodiment of Frenchness, Charles Aznavour is in fact a proud Armenian without a corpuscle of French blood in his body.»

 —Herbert Kretzmer, Aznavour’s long-time English lyric writer, 2014[77]

Aznavour was increasingly involved in French, Armenian and international politics as his career progressed. During the 2002 French presidential elections, when far-right nationalist Jean-Marie Le Pen of the National Front made it into the runoff election, facing incumbent Jacques Chirac, Aznavour signed the «Vive la France» petition, and called on all French to «sing the Marseillaise» in protest.[78] Chirac, a personal friend of Aznavour’s, ended up winning in a landslide, carrying over 82% of the vote.Aznavour with Armen Martirosyan and Djivan Gasparyan in Yerevan

He frequently campaigned for international copyright law reform. In November 2005 he met with then President of the European Commission José Manuel Barroso[79] on the issue of the review of term of protection for performers and producers in the EU, advocating an extension of the EU’s term of protection from the current 50 years to the United States’ law allowing 95 years, saying «[o]n term of protection, artists and record companies are of the same mind. Extension of term of protection would be good for European culture, positive for the European economy and would put an end the current discrimination with the U.S.» He also notably butted heads with French politician Christine Boutin over her defense of a «global license» flat-fee authorization for sharing of copyrighted files over the internet, claiming that the license would eliminate creativity. In May 2009, the French Senate approved one of the strictest internet anti-piracy bills ever with a landslide 189–14 vote. Aznavour was a vocal proponent of the measure and considered it a rousing victory:

If the youth can’t make a living through creative work, they will do something else and the artistic world will be dealt a blow… There will be no more songs, no more books, nothing at all. So we had to fight…[80]

Տեխնոլոգիական նախագիծ

Ես որոշեցի նկարել հենց այս նկարը, քանի որ այս աղջնակը նկարագրում է ինձ։ Ես մի փոքր ջղայն, մունաթ, բայց ամենաբարի սիրտն ունեցող աղջիկն եմ։ Մասնակցեցի այս նախագծին ընտրեցի հենց այս թեման և նկարեցի։ Շնորհակալություն նախագծի համակարգողներին և խորհրդատու ուսուցիչներին։

ՄԱՅԻՍՅԱՆ ՀԵՐՈՍԱՄԱՐՏԵՐ 1918 Թ. ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱՌԱՋԻՆ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ 1918 – 1920 ԹԹ.

1918 թ. մայիսին թուրքական զորքերը ներխուժեցին Արևելյան Հայաստան, մայիսի 15-ին գրավեցին Ալեքսանդրապոլը, մայիսի 21-ին Սարդարապատ գյուղն ու կայարանը: Մարտերը ընթանում էին 3 ուղղություններով` Սարդարապատ, Բաշ – Ապարան, Ղարաքիլիսա: Մայիսի 22-ին սկսվեց Սարդարապատի ճակատամարտը: Հայրենիքի և Երևանի պաշտպանության համար ոտքի ելավ ամբողջ հայ ժողովուրդը:

Մայիսի 22 – 26-ը Սարդարապատի ճակատամարտում 15 հազարանոց թուրքական զորքը նահանջեց Ալեքսանդրապոլ: Մայիսի 23 – 27-ին պարտություն կրեց Բաշ-Ապարանում, մայիսի 24 – 28-ին՝ Ղարաքիլիսայում:

Մայիսյան հաղթանակը հնարավորություն տվեց տևական ընդմիջումից հետո վերականգնել հայոց պետականությունը: 1918 թ. հունիսի 4-ին Բաթումում կնքված հայ-թուրքական հաշտության պայմանագրով Թուրքիան ճանաչեց Հայաստանի անկախությունը:

1918 թ. մայիսի 28-ին Թիֆլիսում Հայոց Ազգային խորհուրդն իրեն հայտարարեց Հայաստանի գավառների գերագույն և միակ իշխանությունը: Կազմավորվեց Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանը և կառավարությունը, վարչապետ նշանակվեց Հովհաննես Քաջազնունին, մայրաքաղաք հռչակվեց Երևանը: Հանրապետությունն իր գոյության երկուսուկես տարվա ընթացքում ունեցավ խորհրդարանի երկու կազմ և չորս կառավարություն:

1919 թ. ընտրություններով ձևավորվեցին տեղական կառավարման մարմինները: Զինված ուժերը վերակազմվեցին ռուսական բանակի օրինակով: Ընդունվեց օրենք հայերենը պետական լեզու ճանաչելու մասին: Հաստատվեցին պետական խորհրդանիշները` դրոշը, զինանշանը, օրհներգը, սահմանվեցին պետական ու ազգային-կրոնական տոները:

Ցուցահանդեսում ներկայացված են.

  • մայիսյան հերոսամարտերի սխեմա – քարտեզներ, որոնց թվում ճակատամարտի մասնակից Հովհաննես Բաղրամյանի ձեռքով գծված քարտեզի բնօրինակը
  • Սարդարապատի հերոսամարտի հայկական զորամասերի և նրանց հրամանատարների ցուցակը՝ կազմված պոդպորուչիկ Մ. Մանասերյանի ձեռքով
  • հայկական զորամիավորումների հրամանատարների՝ գեներալներ Թ. Նազարբեկյանի, Մ. Սիլիկյանի, գնդապետներ Դ. Բեկ- Փիրումյանի, Պ. Բեկ – Փիրումյանի, ինչպես նաև թիկունքի և Երևանի պաշտպանությունը ղեկավար Արամ Մանուկյանի, լուսանկարներ և անձնական իրեր
  • ճակատամարտերի մասնակիցների խմբանկարներ և օգտագործված զենքերի նմուշներ

  • Առաջին Հանրապետության կառավարման մարմինները և պետականության խորհրդանիշները, պառլամենտի կողմից ընդունված առաջին օրենքները
  • ՀՀ առաջին եռագույն դրոշը, ինչպես նաև Ալ. Թամանյանի և Հ. Կոջոյանի հեղինակած զինանշանի լուսանկարը
  • ՀՀ արտաքին կապերը ներկայացնող փաստաթղթերը՝ առաջին դեսպանների լուսանկարներով
  • ՀՀ թղթադրամներ, նամականիշներ, որոնք թողարկվել էին Լոնդոնում
  • Սևրի հաշտության պայմանագրի տեքստը (Հայաստանի քարտեզով), ըստ որի ստեղծվելու էր Միացյալ և Անկախ Հայաստան` 160 000 կմ2, ելքով Սև ծով:

Ամառային ճամբար

Ամառային ճամբարի ժամանակ ես ընտրել եմ մի քանի նախագիծ, որոնք պետք է ներկայացնեմ մայիսի25֊ից մինչև հունիսի 5֊ը։ Նախագծերը շատ էին, բայց ինձ դուր եկան միայն այս նախագծերը։ Քանի որ մեր նախագիծը նույնպես լավն էր որոշեցի, որ իմն էլ կատարեմ։ Ահա այն նախագծերը, որոնք ես պետք է կատարեմ՝

  • Տեխնոլոգիական՝  նախագիծը և համակարգումը՝ Լիլիա Ղուլյանի, Նելլի Միսկարյանի,Կարինե Ղուլյանի, Մարիա Բուդոյանի, խորհրդատու- ուսուցիչ՝ Թերեզա Թումանյան, Մերի Խանջյան
  • Մշակութային՝ նախագիծը և համակարգումը՝ Էլմիրա Բասմարջյանի, Շուշանիկ Ներսիսյանի, Մերի Հովեյանի. խորհրդատու-ուսուցիչ՝ Թերեզա Թումանյան
  • Պատմական, հասարակագիտական՝ նախագիծը և համակարգումը՝  Քնար Հարությունյանի, Միլենա Կիրակոսյանի. խորհրդատու-ուսուցիչ՝ Սամվել Թամազյան
  • Անգլերենի՝ նախագիծը և համակարգումը՝ Նինել Աղանյանի, Միլենա Շամոյանի. խորհրդատու-ուսուցիչ՝ Յուրա Գանջալյան

«ԱՄԱՌԱՅԻՆ ՃԱՄԲԱՐԸ ՈՒՍԱՆՈՂՆԵՐԻ ՀԵՏ» ՄՇԱԿՈՒՅԹԱՅԻՆ ՆԱԽԱԳԻԾ

Նախագծի նպատակը.

Սովորողներին ծանոթացնել տարբեր երկրների մշակույթների հետ։ Առավել լավ տեղեկանալ այլ երկրների մշակույթների հետ։

Մասնակիցներ.

«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի ուսանողներ, ցանկացողներ։

Ժամանակահատված.

Մայիսի 25-ից մինչև հունիսի 5-ը

Նախագծի ընթացքը.

  • Ուսումնասիրել ճապոնական գրավյուրաներ, դրանց հեղինակներին ու պատմությունը
  • Գտնել լուսանկարներ, որոնք կներկայացնեն տվյալ երկրի մշակույթային ինչ-որ հատված
  • Փորձել նկարել անիմե կերպարներ և ճապոնական ոճով այլ նկարներ
  • Հրապարակել բլոգում
  • Ուղարկել այս էլ․ հասցեներին՝ merihoveyan@mskh.ru

shushaniknersisyan@mskh.ru

elmirabasmarjyan@mskh.ru

Նախագծի պատասխանատուներ՝ 

Մերի Հովեյան, Շուշանիկ Ներսիսյան, Էլմիրա Բասմարջյան

Մասնակիցներ՝

Անահիտ Ուլիխանյան

Քնարիկ Հարությունյան

Մարիամ Շախվերդյան

Անահիտ Աբգարյան 2

Հակոբ Թորոսյան

Սեդա Գևորգյան

Մշակույթային նախագիծ

              Քանի որ շատ ենք խոսել հայկական մշակույթի մասին, ասյօր որոշել ենք խոսել այլ երկրների մշակույթի մասին։ Այսպիսով՝

Ճապոնիայի մշակույթ

Ճապոնիան հին ու զարգացած մշակույթի երկիր է. ուշագրավ են հին և ժամանակակից վարպետների արվեստը, բնապատկերային գեղանկարչությունը, ճենապակու արվեստը, ճարտարապետությունը, թատրոնը, տիկնիկային թատրոնը։ Հայտնի է հատկապես Կաբուկի թատրոնը, որն սկիզբ է առել թափառաշրջիկ երգիչների ու պարողների կատարումներից և մինչև օրս էլ տարածված է ժողովրդի մեջ։ Ճապոնացիները հայտնի են ծաղկեփնջեր կազմելու և գաճաճ ծառեր մշակելու յուրահատուկ արվեստով։ Համաշխարհային ճանաչում են գտել ճապոնական ձյուդո, կարատե, սումո մարզաձևերը։

Japanese Sport | JapanArmenia.com

Japanese Sport | JapanArmenia.com

 

Ծագող Արևի երկիր Ճապոնիա: Ճապոնական ...

 

Atomic Bomb Dome | ZEKKEI JapanՃապոնիան հայտնի է իր հրաշալի ճարտարապետական ու պատմական հուշարձաններով՝ Բուդդայի հսկայական արձաններով ու տաճարներով, մեհյաններով, գեղատեսիլ լանդշաֆտային զբոսայգիներով և թագավորական դղյակներով։ Ճապոնական հուշարձանների մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի Հիրոշիմայի՝ ատոմային ռմբակոծության զոհերի հուշահամալիրը, որն ամեն տարի օգոստոսի 6-ին իր զանգերի տխուր ղողանջով ամբողջ աշխարհին հիշեցնում է 1945 թ-ի այդ մեծ ողբերգության մասին։

Ժամանակակից ճարտարապետությունն աչքի է ընկնում տնտեսական նպատակահարմարարություններով պայմանավորված ֆուկցիոնալությամբ և մինիմալիստական լուծումներով։ Ամեն ինչ շատ պրակտիկ է, հարմար՝ ապրելու, ստեղծագործելու, աշխատելու և կրթվելու համար։ Ժամանակակից տեխնալոգիաները թույլ են տալիս կառուցելու երկնաքերներ, կամուրջներ, թունելներ և այլ ինժեներական կառույցներ, ինչպես երկրի ներսում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս՝ ամբողջ աշխարհում։

Энциклопедия Юнлэ - Mировая цифровая библиотекаՉափազանց բարդ ու հետաքրքրական են ճապոնական գրերը։ Նրանց հիմքում ընկած է 6-ից 8-րդ դարերում չինացիներց փոխառնված և ճապոներենի առանձնահատկություններին հարմարեցված հիերոգլիֆները։ Թերթ կարդալու համար, օրինակ, անհրաժեշտ է իմանալ մոտ երկու հազար նշան, իսկ դրանց ընդհանուր թիվը տասը հազարից ավելի է։ Իհարկե, դժվար է դրանք բոլորը հիշելը, և ճապոնացիները գրքերում այս կամ այն նշանին հանդիպելիս հաճախ դիմում են բառարանի օգնությանը։

Միաժամանակ Ճապոնիայում գոյություն ունի վանկային այբուբեն։ Տեքստերի բառերի մեծ մասի արմատները գրվում են հիերոգլիֆներով, իսկ քերականական վերջավորությունները՝ վանկակազմիչ այբուբենով։ Տեքստերը կարդացվում են վերևից ներքև և աջից ձախ։ Եվ չնայած նշված բարդություններին՝ Ճապոնիան համատարած գրագիտության երկիր է։ Վեց տարեկանից երեխաները հաճախում են դպրոց, իսկ տասնամյա կրթությունը պարտադիր է։ Բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում ուսումը վճարովի է, բայց կան նաև անվճար պետական համալսարաններ, որտեղ ընդունվելու համար պետք է հաղթահարել մրցակցային մեծ դժվարություններ։

Բավականին հարուստ և բազմազան է նաև Ճապոնիայում ստեղծված գլուխկոտրուկների տեսականին։ Աշխարհում շատ տարածված են ճապոնական խաչերիզները, թվային դաշտերով գլուխկոտրուկները։ Հայտնի է թղթի կտորից ստեղծվող ֆիգուրներ պատրաստելու արվեստը։

Ճապոնիա — Դիանա ՀովհաննիսյանՃապոնական երգարվեստի վրա իր խորն ազդեցությունն են թողել ժամանակակից արևմտյան և՝ նամանավանդ ամերիկյան երաժշտական ուղղություններն ու ոճերը։ Ճապոնացիներն ամեն կերպ ձգտում են երգարվեստի հարցում լինել ժամանակակից։ Միևնույն ժամանակ Ճապոնիայում հարգի են ավանդական ճապոնական երգ-երաժշտությունն ու նրանց հիման վրա մշակված ուղղությունները։ Ամբողջ աշխարհում հայտնի է և տարածված XX դարի 70-ականներին ստեղծված՝ երգի երաժշտության ձայնակցությամբ երգելու ձևը։

  • Ճապոնական խոհանոց

Մյուս խոհանոցների հետ համեմատ՝ այն գրեթե զերծ է համեմունքներից, հիմնված է բրնձի, սոյայի մթերքների (միսո, տոֆու), ձկան, ծովամթերքների, ջրիմուռների և բանջարեղենի վրա: Այն հայտնի իր պարզ, գեղեցիկ ձևավորված ուտեստներով, որտեղ բաղադրիչներից և ոչ մեկը մյուսի համը չի փոխում:

Սուշի

Japanese Cooking and RecipesՍուշիի պատմությունը հասնում է մոտ 1300 տարի առաջ: Սուշին, ինչպես մենք այն գիտենք այսօր, առաջին անգամ պատրաստվել է ճապոնացի խոհարար Հանայա Յոհեի կողմից: Ընդհանուր առմամբ, սա ճաշատեսակ է` բաղկացած ձկան շերտի մեջ դրված բրնձի փոքրիկ գնդիկից մի փոքր ճապոնական ծովաբողկով` վասսաբիով:  Դրա պատրաստման համար օգտագործվում է բրնձի լավագույն տեսակը, հետո համեմվում քացախով: Այս ուտեստի բաղադրիչներից մեկը բնականաբար ձուկն է` դրա ամենահամեղ մասը:

Բնական և ներդաշնակ

Ճապոնացիների երկարակեցության պատճառը նրանց ավանդական սննդակարգն է: Ճապոնական խոհանոցի շատ կարևոր սկզբունքը եղանակային արտահայտվածությունն է, որը հիմնված է սննդի այնպիսի բաղադրիչների ընտրության վրա, որոնք արտացոլում են տարվա տվյալ եղանակը: «Շուն» հասկացողությունը, որտեղ ձուկը, բանջարեղենը և մրգերը ամենահարուստն են սնուցիչներով, տարվա մեջ տևում է միայն մոտավորապես 10 օր: Ճապոնիայում կլիման տարբեր է՝ կախված տարածաշրջանից, բայց կա մի բան, որ ընդհանուր է այս բոլոր տարածաշրջանների համար… Դա այն փաստն է, որ համարյա յուրաքանչյուր ճաշատեսակի հիմնական մասը բրինձն է: Կլիման ամբողջ Ճապոնիայում շատ նպաստավոր է մեծ պահանջարկ ունեցող այս բույսի աճեցման համար: Ավելին, հատկապես պատմության վաղ շրջանում, Ճապոնիայում ձկան մսից բացի, ուրիշ միս գրեթե չեն կերել: Մինչև այժմ էլ միսը շատ տարածված չէ: Կարճ ասած` ճապոնական խոհանոցը նկարագրելու համար կարող ենք օգտագործել երկու խոսք` «բնական և ներդաշնակ»:

Սուշիի տեսակները

Նիգիրի – բրնձի գնդիկներ մի կտոր թունաձկով, խեցգետնով, ութոտնուկով, վրան դրված ձվածեղ;
Գունկան – բրնձից և չորացրած ջրիմուռներից պատրաստված բաժակներ` լցված ծովամթերքներով;
Նորիմակի – ռուլետ սուշիի բրնձով և ջրիմուռներով՝ լցոնած տարբեր բաներով;
Տեմակի – եգիպտացորեն ջրիմուռներով, լցոնած սուշիի բրնձով, ծովամթերքներով և բանջարեղենով;
Օշի – ձուկ և բրինձ` սեղմած միասին փայտե տուփում;
Չիրաշի – ճաշատեսակ, որում ծովամթերքները, սպիտակ սունկը և բանջարեղենը բացած մատուցվում են սուշիի բրնձի բաժնի վրա:
Որոշեցի նաև սովորեցնել ճապոներեն մի քանի քաղաքավարի արտահայտություններ
Արիգատո – շնորհակալություն
Դոմո – շնորհակալություն
Դոմո արիգատո գոզաիմացա – շատ շնորհակալություն (ճաշից հետո)
Դոզո – խնդրեմ
Գոչիսու – սեմա դեչիտա – ավանդական արտահայտություն, որ օգտագործվում է ճաշից հետո («ինձ դուր եկավ»)
Իտադակիմացու – արտահայտություն, որով սկսում են ճաշը («ես ստացա այն»)
Իրասշաիմացե – ողջույն
Կամպաի – Կենաց
Կոնբանաուա – Բարի երեկո
Կոնիչի – ուա – Ինչպես ես
Կորեուա նանդեսուկա – Ինչ է սա
Օաիսո – վերջացրել ես և հաշիվն ես ուզում
Օիշիի – համեղ
Օսոսումեուա նանդեսուկա – Ինչ համեղ ուտելիքներ ենք այսօր ճաշակելու
Սայոունարա – Հաջողություն

                          Հնդկաստանի մշակույթը

Հնդկաստանի մշակույթը հավաքականորեն վերաբերում է հազարավոր շրջանների և բոլոր կրոնների և համայնքների առանձնահատուկ մշակույթներին, որոնք այժմ ներկա են ՀնդկաստանումՀնդկաստանի լեզուները, կրոնները, պարերը, երաժշտությունը, ճարտարապետությունը, կերակուրը և սովորույթները տարբերվում են ըստ տարածաշրջանի ամբողջ Հնդկաստանում: Հնդկական մշակույթը՝ հաճախ պիտակավորված որպես մի քանի մշակույթների միավորում, տարածվում է Հինդուստան թերակղզու վրա և կրել է մի քանի հազարամյակների պատմության ազդեցությունը: Հնդկաստանի բազմազան մշակույթի բազմաթիվ տարրեր ինչպիսիք են հնդկական կրոնները, հնդկական փիլիսոփայությունը և հնդկական խոհանոցը խորը ազդեցություն են ունեցել աշխարհի վրա:

Կրոն և փիլիսոփայություն

Մաիթրեյա Բուդդա

Հնդկաստանն աշխարհի ամենաշատ բնակչություն ունեցող երկրներից մեկն է, որը ունի 29 նահանգ տարբեր մշակույթներով և քաղաքակրթություններով: Հնդկական մշակույթը՝ հաճախ պիտակավորված որպես մի քանի մշակույթների միավորում, տարածվում է Հինդուստան թերակղզու վրա և կրել է մի քանի հազարամյակների պատմության ազդեցությունը: Իր պատմության ընթացքում հնդկական մշակույթը կրել է մեծապես Դհարմայի կրոնների ազդեցությունը: Նրանք են մեծապես պատասխանատու հնդկական փիլիսոփայության, գրականության, ճարտարապետության, արվեստի և երաժշտության ձևավորման համար: Հնդկական մշակույթը մեծ ազդեցություն է ունեցել ասիական երկրների վրա Մետաքսի ճանապարհով ճանապարհորդների և ծովային վաճառականների միջոցով տարածելով հինդուիզմըբուդդիզմը, ճարտարապետությունը, վարչակազմը, գրի համակարգը ասիական այլ երկրներ: Արևմուտքում հնդկական մշակույթը համընկնում է պարսկական մշակույթի հետ Հինդուկուշի և Պամիրի լեռներում: Դարեր շարունակ եղել է մշակույթների զգալի միաձուլում բուդդիստների, հինդուիզմի հետևորդների, մուսուլմանների, ջայնիզմի հետևորդների և տարբեր ցեղային ժողովուրդների միջև Հնդկաստանում: Հնդկաստանը հինդուիզմի, բուդդիզմի, ջայնիզմի և այլ կրոնների ծննդավայրն է: Հավաքական հայտնի որպես հնդկական կրոններ: Հնդկական կրոնները համաշխարհային կրոնների մեջ մեծ տեղ են գրավում աբրահամյան կրոններին զուգահեռ: Այսօր հինդուիզմը և բուդդիզմը աշխարհի երրորդ և չորրորդ ամենամեծ կրոններն են, համապատասխանաբար, 2 միլիարդ և 2,5-2,6 միլիարդ հետևորդներով: Հինդուիզմի, ջայնիզմի և բուդդիզմի հետևորդները Հնդկաստանում կազմում են բնակչության 80-82%-ը: Հնդկաստանը կրոնապես և էթնիկապես ամենաբազմազան երկրներից մեկն է աշխարհում, որոշ մոլի կրոնական հասարակություններով և մշակույթներով: Կրոնը խաղում է կենտրոնական և վերջնական դեր շատ մարդկանց կյանքում: Չնայած Հնդկաստանում մեծ է հնդիկ բնակիչների քանակությունը, այտեղ նաև բնակվում են մեծ քանակությամբ մուսուլմաններ: Հնդկաստանում կան նաև մեծ քանակությամբ սինգխեր և քրիստոնյաներ: Համաձայն 2011 թվականի մարդահամարի բնակչության 79,8%-ը հինդուիզմի հետևորդներ են, 14,2%՝ իսլամի, 2,3%-ը՝ քրիստոնեության, 0,7%-ը՝ բուդդիզմի, 0,4%-ը ջայնիզմի: Հնդկաստանում կան շատ ցեղային կրոններ, բայց դրանք հիմնականում կրում են հինդուիզմի, բուդդիզմի, իսլամի, ջայնիզմի, քրիստոնեության ազդեցությունը: Հետազոտությունների համաձայն 2050 թվականին Հնդկաստանը կունենա հինդուիստների և իսլամիստների ամենամեծ բնակչությունը: Աթեիզմը և ագնոստիցիզմը նույնպես ունեն իրենց հետևորդները Հնդկաստանում: Հնդկաստանի փիլիսոփայությունը ներառում է Հինդուստան թերակղզու փիլիսոփայական սովորույթները: Կան օրթոդոքսյան փիլիսոփայության 6 դպրոց — Նյայա, Վայշեշիկա, Սամխյա, Յոգա, Միմամսա և Վեդանտա, և 4 հեթերոդոքսյան դպրոցներ — Ջային, Բուդդիստ, Աջիվիկա և Կառվակա, վերջին 2-ը նաև հինդուիզմի դպրոցներ են: Հնդկաստանի փիլիսոփայության դպրոցները հիմնականում ձևավորվել են մ.թ.ա. 1000 թվականից մինչև մ.թ. միջին դարեր: Մ.թ.ա. 800-ից մինչև մ.թ. 200 թվականները փիլիսոփայական դպրոցների միջև ուժեղ հակամարտություն էր ընթանում, որի արդյունքում որոշ դպրոցներ գոյատևեցին իսկ որոշները կամ միաձուլվեցին կամ ոչնչացան:

Ընտանիքի կառուցվածք և ամուսնություն

Հարսնացուն և փեսացուն հարսանեկան զգեստներով

Դարեր շարունակ Հնդկաստանը ունեցել է ավանդական ընտանիքի մոդել, այսինքն երբ ծնողները, երեխաները, երեխաների կանայք և ամուսինները իրենց զավակներով ապրում են միասին: Հիմնականում ընտանիքի գլուխ է համարվում ամենամեծ անդամը: Նա է կայացնում կարևոր որոշումները և ընդունում կանոնները, իսկ ընտանիքի մյուս անդամները պետք է ենթարկվեն դրանց: 1966 թվականի հետազոտությունների ժամանակ Օրենստեյնը և Միքլինը վերլուծեցին Հնդկաստանի բնակչության տվյալները և ընտանիքի կառուցվածքը: Նրանց հետազոտությունները փաստում են, որ հնդկական տնային տնտեսության չափը մնացել է նույնը 1911-1951 թվականներին: Այնուհետև ուրբանիզացիայի և տնտեսական աճի հետևանքով Հնդկաստանը ականատես եղավ ավանդական ընտանիքների մասնատմանը միջուկային ընտանիքների: Սինհան բազմաթիվ սոցիոլոգիական հետազոտություններից հետո նշում է որ վերջին 60 տարիների ընթացքում Հնդկաստանի շատ տարածքներում շատացել է միջուկային ընտանիքների թիվը, ինչպես աշխարհի մյուս մասերում: 1990-ականներին Հնդկաստանում կային քիչ քանակությամբ ավանդական ընտանիքներ և եղածներն էլ հիմնականում ունեիր ցածր եկամուտ: Կրթության տարածման և տնտեսության բարելավման հետ մեկտեղ ավանդական ընտանիքի համակարգը արագորեն մասնատվում է Հնդկաստանի տարածքում և փոխվում է վերաբերմունքը աշխատող կանանց նկատմամբ:

Պլանավորված ամուսնություններ

Ամոթխած ժպիտի հարսնացուի դեմքին

Հնդկուհի հարսնացուն իր հարսանիքի օրը

Հնդկական հասարակությունում պլանավորված ամուսնությունները երկար ժամանակ համարվել են նորմալ: Անգամ այսօր, հնդիկների մեծամասնության ամուսնությունները պլանավորում են իրենց ծնողները կամ ընտանիքի մյուս անդամները: Անցյալում ամուսնության տարիքը ցածր էր: Այժմ ամուսնության միջին տարիքը կանանց համար բարձրացել է մինչև 21, ըստ 2011 թվականի մարդահամարի: 2009 թվականին կանանց 7%-ը ամուսնացել է նախքան 18 տարեկան դառնալը։ Հին Հնդկաստանում կրոնական պատկերացումները ընտանեկան կյանքի և շատ երեխաների կարևորության մասին ենթադրում էին, որ բոլոր կանայք և տղամարդիկ պետք է ամուսնանային, ընդ որում կանայք երիտասարդ տարիքում: Այրիները հալածվում էին և նրանց չէր թույլատրվում այցելել հարսանեկան տոնակատարությունները: Կանայք ովքեր չունեին տղաներ նույնպես նմանատիպ ճնշումների էին ենթարկվում: Սերունդ պարգևող ընտանիքի գաղափարը բացառում էր միասեռական հարաբերությունների գոյությունը: Հենց ընտանիքում երեխա էր ծնվում ծնողները շրջապատում էին նրան հսկայական սիրով: Մոր և որդու հարաբերությունները շատ կարևոր էին Հին Հնդկաստանում, որը լարվածություն էր առաջացնում սկեսուրի և հարսի միջև: Ամուսնությունների մեծամասնությունում հարսի ընտանիքը օժիտ է տալիս փեսայի ընտանիքին: Ավանդաբար, օժիտը համարվում էր կնոջ բաժինը ընտանեկան ունեցվածքից, քանի որ կանայք ժառանգություն ստանալու օրինական իրավունք չունեին: Այն նաև ներառում էր շարժական արժեքներ ինչպիսիք են՝ զարդերը, կենցաղային իրերը, որը հարսը կարող էր վերահսկել իր կյանքի ընթացքում: Պատմականորեն ընտանիքներում ժառանգությունը մեծ մասամբ անցնում էր արական սեռի ներկայացուցիչներին: 1956 թվականից հնդկական օրենքները հավասար վերաբերմունք են ցուցաբերում ժառանգության հատկացման գործում՝ եթե չկա պաշտոնական կտակ: Հնդկաստանում ամուսնալուծությունների մակարդակը ցածր է՝ ընդամենը 1%, համեմատած ԱՄՆ-ի հետ 40%: Բայց ամուսնալուծությունների քանակը մեծանում է և ամուսնալուծությունների 80%-ի նախաձեռնողը կանայք են: Ոմանք կարծում են որ այդ հանգեցնում է հասարակության մասնատման, իսկ մյուսները կարծում են որ՝ հանգեցնում է կանանց հզորացման: Վերջին հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ հնդկական մշակույթը հեռանում է պլանավորված ամուսնություններից:

Հարսանեկան ծիսակարգ

Հնդկական հարսանեկան ծիսակարգ

Հարսանիքները տոնական միջոցառումներ են Հնդկաստանում մեծ զարդարանքներով, գույներով, երաժշտությամբ, պարերով, զգեստներով և ծիսակարգերով՝ որոնք կախված են հարսնացուի և փեսացոուի կրոններից, ինչպես նաև նրանց նախասիրություններից։ Հնդկաստանը տարեկան նշում է 10 միլիոն հարսանիք, որից 80%-ը հնդիկների հարսանիքներ են: հինդուիզմում կան շատ ծիսակատարություններ, բայց վիվիհան(հարսանիք) համարվում է ամենակարևոր ծիսակատարությունը, որը հասուն հնդիկը կատարում է իր կյանքում: Տիպիկ հնդկական ընտանիքները հսկայական ջանքեր և ֆինանսական միջոցներ են ծախսում հարսանիքին պատրաստվելու և նշելու համար: Հնդկական հարսանիքների ծիսակարգերը և արարողությունները մեծապես կախված են տարածաշրջանից, ընտանիքի ռեսուրսներից և հարսի ու փեսայի նախասիրություններից: Այնուամենայնիվ կան մի քանի հիմնական ծիսակատարություններ բոլոր հնդկական հարսանիքների համար — Կանյադաան, Պանիգրահանա և Սապտապադի. համապատասխանաբար՝ հարսնացուի հանձնումը հոր կողմից, կամավոր ձեռքերը պահելը կրակի մոտ որպես ապագա միության ապացույց, կրակի մոտ 7 քայլ անելը, որի յուրաքանչյուր քայլի ժամանակ ասվում են փոխադարձ խոստումներ: 7-րդ քայլից և Սապտապադիի երդումներից հետո զույգը դառնում է օրինական ամուսին և կին: Հնդիկ մուսուլմանների հարսանիքի ծիսակատարությունները նման են Միջին Արևելքում անցկացվող հարսանիքներին: Այդ ծիսակատարությունները ներառում են Նիկահը, Մահրը որի ժամանակ փեսան ֆինանսական օժիտ է տալիս հարսի համար, հարսանեկան պայմանագրի ստորագրումը և ընդունելությունը: Հնդիկ քրիստոնյաների հարսանիքները արևմտյան նահանգներում՝ ինչպիսի է Գոան, նման են հարսանիքներին, որոնք տեղի են ունենում քրիստոնյա երկրներում, բայց այլ նահանգներում ունեն ավելի շատ հնդկական ծեսեր:

Ողջույնի ձևեր

Ողջույնները ներառում են Նամաստեն (հնդկերեն և սանսկրիտ), Նամասկար(հնդկերեն), Ջուհար/Նամասկար Օդիայում: Այս բոլորը բանավոր ողջույններ են, որոնք մարդիկ իրար ասում են հանդիպելիս և բաժանվելիս: Նամասկարը համարվում է ավելի պաշտոնական քան Նամաստեն, բայց երկուսն էլ ցույց են տալիս մեծ հարգանք: Նամասկարը հիմնականում օգտագործվում է Հնդկաստանի և Նեպալի հնդիկների կողմից, բայց շատերը օգտագործում են այն Հինդուստան թերակղզուց դուրս: Հնդկաստանի և Նեպալի մշակույթներում, բառը ասվում է բանավոր կամ գրավոր հաղորդակցման սկզբում: Այնուամենայնիվ, ձեռքերը ափերով իրար միացրած և դեպի կուրծքը պահած շարժումը կարող է արվել առանց որևէ բառի: Բառը սերել է սանսկրիտից. նամահ — խոնարհվել, հարգել, տե — քեզ: Բառացի «Ես խոնարհվում են քո առաջ»: Հինդուիզմում այն նշանակում է «Ես խոնարհվում եմ քո աստվածայինի առաջ»: Շատ հնդկական ընտանիքներում, երիտասարդ կանանց և տղամարդկանց սովորեցնում են խոնարհվել մեծերի առաջ՝ խնդրելով նրանց օրհնությունը: Այս սովորույթը կոչվում է Պրամանա: Բայց ողջույնի այս ավանդական ձևերը կարող են բացակայել բիզնես աշխարհում և քաղաքներում, որտեղ ձեռքսեղմումը ողջույնի ավելի տարածված ձև է:

Տոնակատարություններ

Հնդկաստանը լինելով բազմամշակույթ, բազմազգ և բազմակրոն հասարակություն նշում է տարբեր կրոնների տոներ և տոնակատարություններ: Հնդկաստանի 3 ազգային տոները ՝ Անկախության օր, Հանրապետության օր, Գանդի Ջայանիտի, նշվում են մեծ նվիրվածությամբ և եռանդով ամբողջ Հնդկաստանի տարածքում: Ի հավելումն, շատ հնդկական նահանգներ և տարածաշրջաններ ունեն տեղական տոնակատարություններ կախված կրոնական և լեզվական ժողովրդագրությունից: Հայտնի կրոնական տոնակատարությունները ներառում են Նավրատրին, Ջանմաշտամին, Դիվալին, Մահա Շիվրատրին, Գանեշ Չատուրտին, Դուրգա Պուջան, Հոլին և այլ տոնակատարություններ:

  • Դիվալիի տոնակատարություն

  • Հոլիի տոնակատարություն

  • Դահի Հանդի

  • Բիհուի տոնակատարություն

Հնդկական Նոր տարվա տոնակատարությունները Հնդկաստանի տարբեր տարածաշրջաններում նշվում են տարբեր և յուրահատուկ ոճով և տարբեր ժամանակ: Որոշ տոնակատարություններ Հնդկաստանում նշվում են տարբեր կրոնների կողմից: Դրա վառ օրինակ է Դիվալին, որը տոնվում է հինդուիստների, սինգխերի և ջայինների կողմից: Սինգխերի տոնակատարությունները՝ինչպիսիք են Գուրու Նանակ Ջայանտին և Բաիսախին, նշվում են սինգխերի և հինդուիստների կողմից Դելիում և Փենջաբում, որտեց երկու հասարակությունների միությունը կազմում է բնակչության մեծ մասը: Գույներ ավելացնելով հնդկական մշակույթին, Դռիի տոնակատարությունը նույնպես նշվում է մեծ շուքով: Իսլամը Հնդկաստանում երկրորդ ամենատարածված կրոնն է ավելի քան 172 միլիոն հետևորդներով, ըստ 2011 թվականի մարդահամարի: Իսլամական տոնակատարությունները որոնք Հնդկաստանը ճանաչել է պետական կրոններ հետևյալն են. Էիդ ուլ Ֆիթր, Միլաբ ուն Նաբի, Մուհարամ և Շաբ -է-Բարաթ: Քրիստոնեությունը Հնդկաստանի երրորդ ամենատարածված կրոնն է, ավելի քան 23 միլիոն հետևորդներով, որից 17 միլիոնը կաթոլիկենր են: Երկիրը նշում է Սուրբ ծնունդը և մի քանի այլ տոներ որպես պետական կրոն:

Կենդանիներ

Կովերի պաշտամունքի արձան

Հնդկաստանի հարուստ և բազմազան կենդանական աշխարհը մեծ ազդեցություն է թողել տարածաշրջանի մշակույթի վրա: Անտառների համար Հնդկաստանում օգտագործում են ջունգլի բառը, որը բրիտանական գաղութատերերը փոխառել են անգլերեն: Այդ բառին տարածում ապահովեց նաև Ռեդյարդ Կիպլինգի «Ջունգլիների գիրքը» ստեղծագործությունը: Հնդկաստանի կենդանական աշխարհը բազմաթիվ հեքիաթների և առակների առարկա է դարձել: Հինդուիզմում կովը համարվում է ազատության խորհրդանիշ, մայր աստվածուհի և հարստություն ու բարեկեցություն շնորհողը: Այդ իսկ պատճառով կովերը հարգված են հինդուիզմի մշակույթում և կովերին կերակրելը համարվում է երկրպագություն: Դրա համար կովի միսը համարվում է արգելված սնունդ հինդուիստների և ջայնիստների հասարակությունում։ 2012 թվականից կովերի երկրպագությունը մնում է բաժանող և հակասական թեմա Հնդկաստանում: Հնդկաստանի որոշ նահանգներ կովերին պաշտպանող օրենքներ են ընդունել, մինչդեռ այլ նահանգներ չունեն ոչ մի սահմանափակում կովերի մսի արտադրության և սպառման դեմ: Որոշ խմբեր դեմ են կովերի սպանությանը սնունդի համար, մինչդեռ այլ խմբեր փաստում են, որ մարդ ինքը պետք է ընտրի թե ինչ տեսակի միս է ցանկանում ուտել: 2012 թվականին Հնդկաստանում օրենք է ընդունվել ըստ որի կովերի սպանդը համարվում է լուրջ հանցագործություն: Որոշ նահանգներ արգելում են կովերի սպանությունը, կովի մսի առքը, վաճառքը և տեղափոխությունը: Բայց դա գործում է ոչ բոլոր նահանգներում:

Խոհանոց

Հնդկական կերակուր

Հնդկական կերակուր

Հնդկական կերակուրը այնքան բազմազան է, որքան Հնդկաստանը: Հնդկական խոհանոցը օգտագործում է բազմաթիվ բաղադրիչներ, կերակուրի պատրաստման բազմապիսի եղանակներ և մատուցման ձևեր: Աղցաններից մինչև սոուսներ, բուսակերից մինչև մսակեր, համեմունքներ, հացաբուլկեղենից մինչև աղանդեր: Հնդկական խոհանոցը բազմազան է և բարդ: Հարոլդ Մաքգին, միշլենյան աստղեր ունեցող խոհարարների սիրված քննադատը ասել է. «Անգամ սովորական կաթի հետ, որպես հիմնական բաղադրիչ, գյուտարարության համար ոչ ոք չի համեմատվի Հնդկաստանի հետ»: Ընդհանուր առմամբ հնդկական խոհանոցը բաժանվում է 5 ճյուղի -հյուսիսային, հարավային, արևմտյան, արևելյան և հյուսիսարևելյան: Ճյուղերը տարբերվում են իրարից համեմունքների և խոտաբույսերի տարբերությամբ, պատրաստման եղանակներով: Չնայած նրան, որ կերակուրների մեծ մասը բուսակերների համար են, կան նաև ուտեստներ որոնք պարունակում են հավի, տավարի, խոզի և ձկան միս, ձու և ծովամթերք: Ձուկ շատ են օգտագործում Հնդկաստանի արևելյան նահանգներում: Հնդկական խոհանոցը կրել է նաև այնպիսի խոհանոցների ազդեցությունը ինչպիսիք են Կենտրոնական Ասիայինը, արաբներինը, մոնղոլներինը և եվրոպացիներինը:

 

Վրացական մշակույթ

Картинки по запросу վրացական մշակույթ

Վրաստանի մշակույթը զարգացել է Վրաստանի բազմադարյա պատմության ընթացքում, ապահովելով յուրահատուկ ազգային մշակույթ եւ գրական ավանդույթներ` հենվելով վրացերեն լեզվի եւ այբուբենի վրա։ Ազգային ինքնության խիստ գիտակցումը Վրաստանին օգնել է պահպանել ինքնօրինակությունը` չնայած պատմության ընթացքում բազմաթիվ օտարերկրյա օկուպացիաների։ Վրաստանը հնագույն և ինքնատիպ մշակույթ ունեցող երկիր է։

 

  • Վրացական երաժշտական գործիքներ
    Վրացական ժողովրդական երաժշտական գործիքները հայտնի են եղել հնուց ի վեր. փողային – վեց փողանի սոինարի, նեստվի, սթվիրի, ավիլի, նայ, բուկի, կվիրոսթվիրի, սակվիրի, կարախսա, գուդարսվիրի, չիբոնի լարային կսմիթային – չանգի, քնար, էբանի, փանդուրի, չոնգուրի, ցինցիլի լարա-աղեղային – չիանուրի, չունիրի հարվածային – բոբգանի, դաբդաբի, դումբո, նոբա, դոլի, կոսի, տաբլակի, ցինցիլա, դայրա, սպիլենձչուրի, դիպլիպիտո։

  • Վրացական պարեր

Վրաց ժողովրդի պարարվեստն ունի դարերի վաղեմություն։ Սակայն բալետային թատրոնը ձևավորվել է 1852 թվականից, երբ Թիֆլիսում սկսել են հանդես գալ ռուսական բալետի թատերախմբերը։ Ազգային բալետ ստեղծելու առաջին փորձերն արել է կոմպոզիտոր Թ․ Վախվախիշվիլին։ Վրաստանում խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին բալետային թատերախումբը գլխավորել է Մ․ Մորդկինը։ 1921 թվականին ազգային կադրերից կազմակերպվել է բալետային թատրոնը։

 

 

 

 

 

Կինտաուրի
Կինտաուրին վրացական քաղաքային պար է։ Ձևավորվել է 19-րդ դարի վերջերին, պարում էին կինտոները։ Մենապար է։ Շարժումները կտրուկ են, շեշտավորված։ Պարի ընթացքում կատարողները ցուցադրում են իրենց ճարպկությունն ու արագաշարժությունը։ Ռիթմը և տեմպը փոփոխական են։ Հետագայում կինտաուրին մտել է կովկասյան պարաշարքի մեջ։

Ժամանակի ընթացքում ձևավորվել են տարբեր պարեր, այդ թվում՝ զուգապարերը, պար-խաղերը և այլն։
Լեզգինկա
Ossetian dancer Alexander Dzusov.jpgԼեզգինկա, Աղվանք պետության 26 ցեղերից մեկի՝ լագերի ազգային պար: Հետագա դարերում այն լայն տարածում է գտել կովկասյան այլ բնիկ և երկվոր ցեղերի մոտ՝վրացիներ, ավարներ, թաթեր, օսեր, աբխազներ, չեչեններ և այլն։ Լեզգինկան տղամարդու մենապար և զուգապար է։ Այն տարածված է կովկասյան շատ ազգերի մոտ։ Պարը ներկայացնում է երկու պատկեր. տղամարդը շարժվում է «արծվի» տեսքով՝ հերթագայելով արագ և դանդաղ շարժումները։ Առավել տպավորիչ են պարային այն շարժումները, որոնք տղամարկիկ կատարում են ոտքերի թաթերի վրա՝ ձեռքերը շարժելով տարբեր ուղղություններով։ Իսկ կանայք շարժվում են «Կարապի» հեզաճկուն կեցվածքով և սահուն ձեռքերի շարժումներով՝ տղամարդկանց հետ զուգահեռ աստիճանաբար արագացնելով տեմպը։ Պատահական չէ, որ բոլոր կովկասյան ազգերի մոտ տարածված այս պարն անվանվել է ըստ լեզգիների հնագույն տոտեմի. «լեկ» բառը լեզգիերեն նշանակում է արծիվ։ Պարի երաժշտության չափը՝ 6/8, մեղեդին հստակ է և դինամիկ, իսկ տեմպը՝ շատ արագ։

 

Ֆրանսիայի մշակույթ

Ֆրանսիայի մշակույթը՝ ֆրանսիացիների մշակույթը, ստեղծված է աշխարհագրական պայմանների և խոշոր պատմական իրադարձությունների ազդեցության տակ: Փարիզը և ընդհանրապես Ֆրանսիան մեծ դեր է խաղացել, եղել են էլիտար մշակույթի և դեկորատիվ արվեստի կենտրոն, XVII դարից սկսած: Ավելին, նրա դերը մշտապես աճել է տնտեսական աճով, Ֆրանսիայի քաղաքական և ռազմական ազդեցությունը: Ֆրանսիայի մշակութային մասն են կազմում պերճ ու փառահեղ թագավորական ամրոցները , հարուստ պատմությունն ու մշակույթը , հեքիաթային բայրերն , իրենց հեքիաթային տեսարաններով , հարմարավետ ու շքեղ քաղաքներով,որոնք իրենց մոտ են կանչում տարեկան հազարավոր զբոսաշրջիկների: Այս ամենի մասին է վկայում հանճարեղ ֆրանսիացու՝ Օնորե դը Բալզակի ,<<Տեսնեմ Փարիզը և նոր մեռնեմ>>, արտահայտությունը:

Բացի մշակութային և գեղեցիկ քաղաքներից , Ֆրանսիական մշակույթի մասն են կազմում Ալպիական լեռների սպիտակ գագաթները , Միջերկրականի և Ատլանտյանի հրաշալի լողափները, վիթխարի ամրոցներն ու պալատները, լայնարձակ խաղողի այգիները , և իհարկե այն վայրերը , որտեղ իրենց հուշն ու ավանդն են թողել ֆրանսիական հայտնի դեմքերը: Ֆրանսիայի մշակութային սիրտն է համարվում նորաձևութայն և արվեստների , ինչու չէ նաև սիրո քաղաք ՝ Փարիզը: Փարիզում հատկապես հայտնի են Սան-Լուի թաղամասերը , որը քաղաքի պատմական կենտրոնն են կազմում:

Փարիզ - Վիքիպեդիա՝ ազատ հանրագիտարան

Ֆրանսիայի սրտում՝ Փարիզում , կա մի ուրիշ սիրտ ՝ դա Սիտեում գտնվող Փարիզին է , հիմնադրված 1160թ, և ավարտված 1245թ : Գոթական ճարտարապետության գլուխգործոց ապշոցնող իր վեհ տեսքով և շքեղությամբ, հրաշալի զանգագատնով , աշտարակներով, քանդակներով:

Փարիզից թչ հեռու է գտնվում <<Կարնավալեն >> Փարզիզ պատմության թանգարանը , որտեղ ցուցադրված են թագավորական սենյակներ և ամենօրյա օգտագործման պարագաներ, այստեղ ցուցադրվումեն նաև տիկնիկների մեծ հավաքածուներ:

Սենայի ձախ ափին է գտնվում <<[1] Ֆրանսիայի երկաթե տիկինը >> կամ Էֆելլյան աշտարակը, կառուցված 1887-1889թթ, ունի 320մ. բարձրություն , աշտարակի ծանրությունը կազմում է 10000 տոննա: Էֆելյան է կոչվել ի պատիվ Գուստավ Էյֆելի :

Ֆրանսիայի մշակույթի նախարարի մոտ ...
Փարիզի տեսարժան վայրերից են Շայո պալատը,հաշմանդամների տունը տաճարով և Նապոլեոնի գերեզմանատեղիով |: Քաղաքի մշակութային մանս է կազմում աշխարհի խոշորագույն գիտակրթական կենտրոններից մեկը՝ Սորբոնի համալսարանը , որտեղ նաև ելույթ ՝ է ունեցել հայ մեծանուն կոմպոզիտոր ՝ [3] Կոմիտասը: Քաղաքի մշակութային կոլորիտի մի մասն են կազմում Լյուքսեմբուրգյան այգին , Փառքի տաճարը , Միջնադարի թանգարանը , որտեղ ցուցադրվում են հայտնի արվեստի նմուշներ , գոբելեններ , փայտե իրերի հավաքածուների մի շարք նմուշներ:

Le Mur des Je T'aime | Yeju Hwang, '19 (Paris: Neuroscience)… | Flickr 

Սիրահարների քաղաք Փարիզում կա մի հատուկ հուշարձան , սիրահարների պատը `Le mur de je t’aime , որի վրա աշխարհի 314 լեզուներով գրված է <<|Ես քեզ սիրում եմ >>, արտահայտությունը , կա նաև Բրալյան տարբերակը կույր մարդկանց համար։

 

 

 

Արվեստի Աշխարհը: Վերսալյան պալատ Ֆրանսիայի պատմամշակութային ամենահյտնի վայրը դա  Վերսալյան պալատն է , որը ամենամեծն է ամբողջ Եվրոպայում , աչքի է ընկնում իր ճարտարապետական ձևերի ամբողջությամբ և ներդաշնակցությամբ : Այնտեղ միահյուսված են կլասիցիզմը և բարոկկոն , ինչը ևս հրաշագեղ և շքեզ է դարձնում պալատի տեսքը:Հիացած Վերսալյան պալատի շքեղությամբ Պետրոս I-ը հրամայում է մի այդպիսի շքեզ և պերճաշուք պալատ կառուցել Պետերբուրգում , բայց Վերսալը մնում է անկրկնելի և շքեզ իր ոճի մեջ մինչ այսօր:

Ֆրանսիայի և Ֆրանսիական մշակույթի մասին կարելի է անվերջ խոսելը , բայց այդ ամենը տեսնելու և զգալու համար , հարկավոր է գոնե մեկ անգամ լինել Ֆրանսիայում տեսնելու և զգալու այն , ինչի մասին խոսվում է դարեր շարունակ:տագայում 20-րդ դարի կեսերը` խորհրդային ժամանակաշրջանը։

プロジェクトが作成されました              メアリーホベヤン
シュシャニク・ネルシシャン
エルミラ・バスマルジャン

Նախագիծը կազմեցին՝         Մերի Հովեյան
Շուշանիկ Ներսիսյան
Էլմիրա Բասմարջյան

Սովորողի օրագիր

Ես կներկայացնեմ թե ինչ ենք արել ապրիլ ամսին։ Նախ սկսեմ նրանից, որ բացի դասերից, առաջադրանքներից կատարել ենք մի շարք  նախագծեր, ունեցել ենք նաև տեսազանգեր, ոչ միայն մեր դասավանդողների հետ այլ նաև Պարոն Բլեյանի և իհարկե մեր տնօրեն՝ Տաթև Բլեյանի հետ։  Մենք ոչ միայն ապրիլին այլ սեպտեմբեր ամսից սկսել ենք ջանասիրաբար աշխատել, սակայն համաճարակի պատճառով տանը մնալուց հետո ավելի շատ ենք աշխատում։

Հանձնարարություններ ստանում ենք բոլոր առարկաներից՝ Հայոց պատմությունից, Հասարակագիտությունից, Հայոց լեզու և գրականությունի, անգլերեն, ռուսերեն, կենսաբանությունից, ախարհագրությունից, էկոլոգիա և մաթեմատիկայից։ Կատարել ենք նախագծեր․ դրանցից են՝ <<Ընտանեկան նախագիծ>>, <<Ցեղասպանությունն աշխարհում>>, <<Նախագիծ>>, որը վերաբերվում է նկարչությանը, <<Ի՞նպես օգտագործել պլաստիկ շշերը>>, <<Ինքնակրթություն, ինքնուսուցում>> սա ևս վերաբերվում է նկարչությանը, <<Խնամել տան բույսերը>>, <<ՀՀ բուժիչ խոտաբույսերը>>, << Ի՞նչով զբաղվել կարանտինի օրերին>>, <<Ձոն տեխնոլոգիական ընտանեկան ստուգատես>>, <<Ապրիլի 1-յան կատակ>>։ 

 

Հեռավար-առցանց ուսուցում, ամփոփում

Այս  երկու շաբաթները ինձ համար  ծանր շրջան էր և այդ իսկ պատճառով չեմ կարողացել շատ նախագծերի մասնակցել։ Բայց նախ շնորհալություն եմ հայտում, որ մեզ կարողանում են գիտելիքներ փոխանցել նաև օնլայն։

Այս երկու շաբաթվա առաջադրանքներս՝

Ռուսերեն 1, 2

Անգլերեն 1, 2

Հայոց պատմություն 1, 2

Հասարակագիտություն

Մաթեմատիկա

Աշխարհագրություն

Հայոց լեզու, գրականություն

Էկոլոգիա

Կոնսաբանություն 1, 2

Երաժշտություն

Ժամանակ չունենալու պատճառով չկարողացա ավելի լավ պատկերել սենյակ և այդ իսկ պատճառով արել եմ սա, հղումը՝ այստեղ։ Եվ ընտանեկան նախագիծս։