Գտնել հոմանիշները․

Նախրապան-հոտաղ, բնորդ, արքա-գահակալ , վտարանդի-անստանդական , հովանավոր-աջակից ,ճարտասան-հռետոր , կաճառական , ստեղծող — արարիչ։

Какой праздник отмечали в допетровской Руси XVIII века 1 сентября и кто стал инициатором идеи превратить 1 сентября в праздник под названием ,,День Знаний?

Новый год

Объясните значение поговорок:

Весна красна цветами, а осень снопами

В пословице говорится, что весной всё расцветает, а осенью — время урожайное. Хорошо, когда весной всё просыпается, расцветает. Ну а осенью – все собирают выросший за год урожай.  Каждое время года по-своему красиво.

Цыплят по осени считают.

Не все цыплята, появившиеся на свет летом, доживают в крестьянских хозяйствах до осени. Кого-то унесут хищные птицы, слабые просто не выживут, поэтому и говорят, что считать цыплят нужно осенью, когда ясно, сколько их сохранилось, выжило.

Изначально на Руси, как и в других европейских странах, фамилий у жителей не было. В летописях при упоминании человека можно найти только его имя, чей он сын и откруда родом. Мода на фамилии на Руси появилась в конце 14-ого векав Великом Новгороде. С чем это связано?

Отношение к хлебу на Руси было строго регламентировано специальными «хлебными правилами». Хлеб никогда не клали на голый стол, только на скатерть, ритуальное хлебное полотенце – рушник, вышитый по краям магическими знаками-оберегами. С чем это связано?

Объясните разницу между данными слова

Невежа — невежда Невежа— Грубый, невоспитанный, невежливый человек. Невежда— Малообразованный человек, неуч; человек, несведущий в какой-либо области знания, профан.

2. Одеть – надеть

Одеть — кого, что, значит облечь кого-либо в какую-либо одежду. … Надеть — что, значит натянуть, надвинуть (одежду, обувь, чехол), покрывая, облекая что-нибудь во что-нибудь.

դաս 1

Արտակարգ իրավիճակ, դեպքի վայր, ահազանգում

դաս 2

Անգիտակից տուժած

դաս 3

Սիրտ թոքային վերակենդանացում

Интересные факты

• Позен — еврей. Национальность и вероисповедание бабушек и дедушек способствовали формированию навыков модельера: в детстве он прихватывал в синагоге кипы и мастерил из них юбки-колокольчики для кукол.
• Дизайнер продолжает дружить с Лолой Шнабель. Кроме общих интересов и воспоминаний юности бывших одноклассников объединяет то, что они оба страдают дислексией — с трудом воспринимают письменные тексты.
• В интервью журналу People Позен признавался, что любит надевать на себя созданные наряды, чтобы почувствовать, насколько одежда комфортна.

• Стал популярным в 20 лет
• Позен «обучал» Эшли Олсен мастерству

• Трампы были клиентами бренда, пока Позен не объявил бойкот

• принцесса Евгения заказала платье у Зака Позена для свадебной вечеринки

Вигвам / Северная Америка

Это шалаш на каркасе, а покрывается он циновкой, корой или ветками и чаще всего имеет куполообразную форму. Чаще всего он небольшой, но в самых больших могли проживать 25—30 человек. Сейчас вигвамы в основном используются как обрядовые помещения.

Иглу / эскимосы

Еще одно узнаваемое изображение — ледяные дома эскимосов, которые называются иглу. Живут эскимосы на территории от Гренландии до Аляски и восточного края Чукотки. Строят иглу из уплотненных ветром снежных или ледяных блоков, высота сооружения — 3–4 м.

Вход может быть устроен в полу, к входу прорывается коридор — так делают, если снег глубокий. Если же снег неглубокий, вход устраивают в стене, а к ней пристраивают дополнительный коридор снаружи из блоков.

Когда вход расположен ниже уровня пола, легче происходит обмен между потоками углекислого газа и кислорода, при этом теплый воздух не покидает помещения. Свет проникает либо прямо сквозь стены, либо через окна из тюленьих кишок и льда. Внутри помещение обычно застилается шкурами.

Шатер / Сахара

Здесь можно заметить множество укрепляющих палок внутри. Шатер африканских бедуинов, который также иногда называют фелидж, — это, по сути, покрывало из верблюжьей или козьей шерсти, раскинутое поверх шестов. По количеству этих шестов определяют богатство бедуина, максимальное число таких подпорок — 18.

С помощью полога его делят на две части, одну отводят женщинам, вторую занимают мужчины. Внутри шатер устилают циновками. Несмотря на кажущуюся простоту конструкции, на ее сборку уходит два-три часа. Днем шатер полностью открыт: покрывала поднимают наверх, ночью импровизированный дом закрыт, у него нет ни одного просвета — только так можно защититься от холода и ветров, которые приходят в пустыню с наступлением темноты.

Минка / Япония

Еще одно жилье-трансформер — традиционная японская минка. Такой дом был жильем крестьян, ремесленников и торговцев, сейчас подобные хижины, как правило, встречаются в сельской местности.

В разных районах у минки свои особенности, но есть и общие правила, в частности использование прямоугольной рамочной конструкции из несущих столбов и перекладин. При строительстве таких домов используют дешевые и доступные материалы, они часто сделаны из дерева, бамбука, травы, соломы и глины.

Вместо стен — подвижные панели из картона, они позволяют «играть» с планировками.

Пол земляной, с деревянным настилом, на нем же спят и едят.

Пальясо / Испания

Это уже более основательное сооружение. Испанские дома пальясо делают из камня, их высота — 4–5 м, диаметр — от 10 до 20 м. Сам дом круглый или овальный, крыша — коническая, сделана из деревянного каркаса, обшитого соломой.

Окон может не быть вообще или же сделано одно, чисто символическое.

Такой вид жилья особенно популярен в округе Сьерра-де-лос-Анкарес. В качестве постоянных мест для проживания пальясо использовались до 1970-х годов.

Сакля / Кавказ

Еще один каменный дом — сакля, такие сооружения используют жители Кавказа. Самые первые сакли были однокомнатными и без окон, пол был земляной, посреди помещения — очаг, дым выходил через крышу.

Сейчас сакли устроены более комфортно. Часто такие дома примыкают вплотную один к другому в виде террас, это как раз связано с особенностями горной местности.

Крыша нижестоящего здания становится полом или двором вышестоящего.

Нередко сакли делают многоэтажными: оно могли представлять собой целые крепости с многочисленными бойницами.

Изба/Россия

Эти дома собираются из бревен — это то, что называется срубом. Изначально изба была частично подземной: часть сруба находилась под землей, часть — над.

Срубы можно было разбирать и собирать повторно на другом месте.

Внутри обязательно выкладывается печь. Привычная нам труба на крыше появилась не сразу: сначала дома топились «по-черному», дым из них стали выводить позже.

Համո Սահյան

Հրաշք լիներ

Հրաշք լիներ կրկնվեր,
Այն հրաժշքը իրական,
Առուն ստվերս տաներ,
Ջաղացպանի աղջկան,

Գար, խափաներ, խաթաներ
Իմ ջաղացը մանկական,
Նրա հետ սերս տաներ
Ջաղացպանի աղջկան։

Պահեր, գրկի մեջ պահեր
Կարմիր աստղերը ձկան
Կարմիր արևս տաներ
Ջաղացպանի աղջկան։

Ա՜խ, ձենուձուն չհաներ
Իմ ցավերի լուռ վկան,
Այրվող ցավերս տաներ
Ջաղացպանի աղջկան։

Ինչ ասեյի, կատարեր
Առներ սերս գեղջկական,
Մի անգամ ևս տաներ
Ջաղացպանի աղջկան։

Հրաշք լիներ կրկնվեր,
Այն հրաշքը իրական։

Ողջու՜յն, այսօր գրում եմ պատում մեր հրաշալի սեպտեմբերի մեկյան ճամփորդության մասին։ Ուղևորվում էինք Թռչկանի ջրվեժ։ Հայաստանում կան շատ գեղեցիկ ջրվեժներ, որոնցից ամենահզորը Թռչկանի ջրվեժն է Չիչխան գետի վրա: Շրջապատված գեղատեսիլ բնությամբ՝ ջրվեժը երկրի ամենահայտնի տեսարժան վայրերից մեկն է և տեղացիների համար նախընտրելի հանգստի վայր: Հետաքրքրական է ջրվեժի անվան ծագումը: Անվան հիմքում ընկած է «թռչել» բառի արմատը: Ճանապարհ ընկանք ժամը 9:00, և մոտ 3-4 ժամ տևեց մինչև հասնելը։ Կար ճանապարհ, որը շատ քարքարոտ էր այդ իսկ պատճառով գնացինք բեռնատարով։ Բեռնատարով ճանապարհ ընկնելը ուղղակի արկածային է, քանի որ նույն պահին և վախ էինք ապրում, և ծիծաղներս չէինք կարում զսպեյինք։ Ջրվեժին ավելի մոտ լինելու համար անցանք գետի միջով։ Ջրվեժի տեսարանն ուղղակի շշմելու էր։ Նկարվեցինք, նախաճաշեցինք, մի խոսքով լավ ժամանակ անցկացրեցինք։ Եվ ժամն արդեն 16:00-ին մոտ էր շարժվեցինք տուն։ Եվ վերջում միայն հասկացանք, որ շատ հոգնած էինք։

Ես երբեք այսպիսի էքստրեմալ, չկրկնվող սեպտեմբերի մեկ չէի ունեցել, և յուրաքանչյուրին գոնե մեկ անգամ ցանկանում եմ նման օր։

Ամբերդ (Անբերդ) ամրոց — համալիր

Ամբերդի ամրոց-համալիրը՝ Հայաստանի անառիկ ամրոցներից մեկն է: Այն կառուցվել է Արագած լեռան լանջերին և գտնվում է  ծովի մակարդակից 2300 մետր բարձրության վրա։
Դեպի ամրոց տանող ճանապարհը անմարդաբնակ է, այն նրբորեն միախառնվում է բլուրներ հետ, իսկ Ամբերդի բարձունքից հրաշալի տեսարան է բացվում դեպի հորիզոն։
Երկհարկանի կառույցն ունի նաև  փառահեղ սանդուղքներ, իսկ պատերից վեր են խոյանում ամրոցը պաշտպանող հզոր աշտարակներ։ Ամբերդի ամրոցի արտաքին ճարտարապետությունը պարզ է և արտահայտիչ,  կորընթարդ ձևավորված գմբեթներով և հզոր աշտարակներով։

Պատմական ակնարկ. տեղադիրքը

Ամբերդ (Անբերդ) ամրոց-բերդաքաղաքը կառուցվել է պատմական Արագածոտն գավառում,  Արագածոտնի մարզի Աշտարակի տարածաշրջանի Բյուրական գյուղից 7 կմ հյուսիս-արևմուտք, Արագածի հարավային լանջին, Արքաշեն և Ամբերդ գետերի միախառնման տեղում` եռանկյունաձև հրվանդանի վրա՝ 2300 մ բարձրության վրա: Ամբերդի հիմնադրման ստույգ ժամանակաշրջանը հայտնի չէ: Որոշ գիտնականներ այն վերագրում են կիկլոպյան, ոմանք էլ` ուրարատական և վաղմիջնադարյան ժամանակաշրջաններին: Պեղումների և պատմահնագիտական ուսումնասիրությունների հիման վրա Ամբերդ ամրոցը թվագրվում է X-XIII դդ.: Արտաքուստ անմատչելի ամրոց հիշեցնող եռահարկ դղյակը ընդգրկել է մոտ 1500 մ² մակերես։ Միջնադարյան Հայաստանի ամրոցաշինության սկզբունքային գծերն իրենց վառ արտահայտությունն են գտել այս ամրոցում:
Ըստ պատմական աղբյուրների Ամբերդի շինարարությունը սկսվել է VII-րդ դ. Կամսարական իշխանների կողմից:  X դ. պատկանել է Պահլավունի իշխաններին և եղել Բագրատունյաց  թագավորության  կարևոր ռազմապաշտպանական  հենակետերից և  իր բնական դիրքով ու պաշտպանական կառուցվածքներով  անառիկ ամրոցի համբավ է ունեցել: Նրան էր վերապահված Անի քաղաքի պաշտպանողական օղակի պատասխանատու դերերից մեկը:

Ամրոցի  պատմաճարտարապետական հուշարձանները

X-XIII դդ. ամրոց բերդաքաղաքը ընդգրկում էր մի շարք պատմաճարտարապետական հուշարձաններ` ամրոցապարիսպներ, Արքաշեն ձորի և Ամբերդաձորի դարպասները, դղյակ, ջրամբարներ, բաղնիք, գաղտնուղիներ, մատուռ, բնակելի շինություններ և Կաթողիկե եկեղեցին: Ներկայումս բերդաքաղաքից պահպանվել են դղյակի (X-XIII դդ.), պարսպապատերի ավերակները, բաղնիքի (X-XI դդ.), այլևայլ շինությունների մնացորդներ և Կաթողիկե եկեղեցին (Վահրամաշեն) (1026 թ.):

Դղյակ – բերդաքաղաքի հյուսիսարևմտյան բարձրադիր մասում կառուցված բազալտաշեն այս համալիրի ավերակների ճարտարապետա-հնագիտական ուսումնասիրություններից եզրակացվել է, որ այն եղել է եռահարկ, որոշ մասերում` քառահարկ, գերանակազմ միջհարկային ծածկերով և բազմիցս վերակառուցվել, ամրացվել է:

Բաղնիք – գտնվում է դղյակի և Արքաշենի դարպասի մոտ: Կառուցված է սրբատաշ քարերով և ընդհատակյա ջեռուցման համակարգով: Այս ուշագրավ հուշարձանը ունի ուղղանկյուն հատակագիծ` երկայնական առանցքի նկատմամբ հաջորդաբար տեղավորված հանդերձարանով, լողասրահով և ջեռուցման համակարգով: Սենյակներից մեկի պատին նշմարվում են որմնանկարչության հետքեր:

Մատուռ – գտնվում է բաղնիքի մոտ` 9 մ հեռավորության վրա: Այս մատուռը ենթադրվում է, որ կառուցվել է  X դ. ոչ շուտ:

Կաթողիկե (Վահրամաշեն) – Արքաշենի պարսպի մոտ, բերդաքաղաքի կենտրոնական բարձրադիր մասում է գտնվում Վահրամաշեն եկեղեցին` կառուցված 1026 թ. Վահրամ Պահլավունու հովանավորությամբ: Եկեղեցին ունի խաչաձև գմբեթավոր հորինվածք: ՈՒղղանկյուն հատակագծի մեջ ամփոփված է աղոթասրահը` արևելյան  կողմի ավագ սեղանով և 4 անկյունների ավանդատներով: Ներքուստ բոլորաձև, արտաքուստ 12 նիստանի թմբուկը հարդարված է զույգ որմնասյուներով և ծածկված է հովանոցաձև վեղարով: Վերջինս ուշագրավ է և նման ծածկի առաջին օրինակն է: Եկեղեցու ներսում` պատի վրա, գտնվում է եկեղեցու կառուցման վերաբերյալ շինարարական արձանագրությունը: Եկեղեցու արտաքին ճարտարապետությունը պարզ է և անպաճույճ:
1196-ին հայ-վրացական միացյալ զրքերը ազատագրում են ամրոցը` ամիրսպասալար Զաքարե Զաքարյանի գլխավորությամբ։ Այնուհետև ամրոցը որպես սեփականություն հանձնվում է վերջինիս։ 1215 թ. Ամբերդը դարձավ Զաքարյանների գործակալ Վաչուտյանների վարչոական կենտրոնը։ 1236 թվականին ամրոցը գրավում և հիմնովին ավերում են մոնղոլները, որից հետո այն կրկին վերակառուցվել է 13-րդ դարի վերջին` Վաչուտյանների կողմից:
Երբեմնի հզոր ամրոցը վերջնականապես ամայացել և իր նշանակությունը կորցրել է 14-րդ դարի վերջին`Լենկթեմուրի օրոք:

Պեղումներ և վերանորոգման աշխատանքներ

Անցած տասնամյակներում Ամբերդում կատարվել են մի շարք հնագիտական պեղումներ և հուշարձանների ամրակայման, վերանորոգման մի շարք աշխատանքներ: Ամբերդ բերդաքաղաքի տարածքի առաջին պեղումները կատարել է ակադեմիկոս Հ. Օրբելին` 1936 թ.: Այնուհետև պեղումները շարունակել է ՀՍՍՀ ԳԱ հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտը` 1963-72 թթ., Ն. Տոկարսկու, Ս. Հարությունյանի ղեկավարությամբ: Պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են մետաղյա իրեր, զենքեր, արծաթե զարդեր, խեցեղեն, ապակեղեն, ոսկե, պղնձե դրամներ, մոմակալներ, բրոնզե աշտանակներ և այլ հնագիտական իրեր:
1949-1972 թթ. ճարտարապետներ Կ. Ղաֆադարյանի, Ա. Ժամհարյանի, Վ. Հարությունյանի, Ս. Քյուրքչյանի, Ա. Միրիջանյանի կատարած չափագրությունների հիման վրա ճարտարապետ Յու. Թամանյանի կազմած վերանորոգման նախագծով կատարվել է Վահրամաշեն եկեղեցու, բաղնիքի վերանորոգման և ամրակայման աշխատանքներ:

Մայրիկս գրեթե ամեն օր թխում է հաց։ Դե, քանի որ նախագիծն էլ հնց հաց թխելու մասի էր միանգամից նկարահանեցի ու ստեղծեցի տեսաֆիլմ։ Մայևիկիս բաղատրատոմսի մեջ մտնում է՝ 1կգ․ ալյուր, 1ճ․գ․ աղ, 0,5թ․գ․ փխրեցուցիչ, 1ճ․գ․ ձեթ։ Փորձեք այս բաղատրատոմսով պատրաստել հաստատ չեք փոշմանի։